I will always to LOVE u

“ยังจำกันได้ไหม ไม่เจอตั้งนานเธอลืมหน้าฉันคนนี้แล้วหรือยัง” ได้ยินเสึยงเพลงนี้ทำให้บีนึกถึงคนๆนึง ซึ่งมีความสำคัญกับบีมากๆ เขาเป็นสเหมือนหัวใจของบีเลยก็ว่าได้ แต่เราสองคนไม่ได้พบ ไม่ได้พูดคุยกันมาตั้ง 8 ปีแล้ว สิ่งที่บีคิดถึงก็ยังเป็นเรื่องเดิมๆ สถานที่เดิม กับคนคนเดิมซึ่งบางครั้งบีก็รู้สึกว่าเขาอยู่ใกล้ๆ คอยเป็นห่วง คอยให้กำลังใจคนนิสัยไม่ดีๆ อย่างบี คนที่บีทำให้เขาผิดหวังกับเรื่องเดิมๆ บีไม่เคยประสบความสำเร็จแม้สักครั้งในด้านความรัก…แต่บีรู้รักแท้มีอยู่จริงเสมอ บางครั้งบีก็พยายามข่มใจว่าบีคิดไปเองว่าเขายังห่วง ยังคอยดูแลอยู่ใกล้ๆ เขาไม่อยู่แล้ว อย่าพยายามพันธนาการเขา แต่บีเห็นแก่ตัวเกินไป บีทำไม่ได้ บียังคิดถึงเขาอยู่เสมอ ตั้งแต่วีนจากบีไป ไม่มีวันไหนเลยสักวันเดียวที่รู้สึกมีความสุขกับความรักได้อย่าง มั่นคง อบอุ่น อิ่มเอม เท่ากับตอนที่วีนอยู่ข้างๆ ยิ่งบีโตขึ้นเจอความโหดร้ายของสังคมมากเท่าไหร่ เหมือนรักของบีคือวีนเท่านั้น เขาคือคนที่ใช่ หากย้อนเวลากลับไปได้บีอยากให้ตอนนั้น ความคิดบีเป็นผู้ใหญ่มากกว่านี้ในวันที่วีนบอกบีว่า “ทำไมคนอื่นๆ บอกว่าเราไม่ค่อยเข้ากันเลยนะ” วันนั้นบีจะไม่ยอมปล่อยวีนไปเด็ดขาด ประโยคที่บีอยากบอกกับวีนมากที่สุดในปีที่ 8 เขาจะไม่พูดว่าแล้วแต่ตัวเด็ดขาด ไม่ว่าตอนนั้นวีนจะอยู่ที่ไหนบีต้องไปหาวีนให้ได้ ขอแต่พบหน้า สบตา แล้วกอดวีนไว้ จะไม่ให้ไปไหนเด็ดขาด “ตัวจำได้ไหมที่ตัวเคยพูดว่าจะถลำลึกแล้วนะ ตอนนี้ตัวยังรู้สึกดีๆกับเค้าอยู่หรือเปล่า ถ้าใช่เราอย่าทำแบบนี้เลยนะ เรารักกันสองคนมีเพียงเราสองคนเท่านั้นที่รู้ว่าเราเข้ากันได้หรือไม่ได้ ตัวอย่าให้คนอื่นมาตัดสินเราเลยนะ ถ้าเราเข้ากันไม่ได้จริงๆเค้าจะยอมรับ แต่จะไม่ใช่เพราะเราแคร์คนอื่นมากกว่าหัวใจเราเอง เค้ารักตัวนะ เค้าขอร้องเราพยายามปรับตัวขึ้นอีกนิดได้ไหม นะ นะ” บีจะจับมือวีนไว้ไม่ยอมปล่อยเลย บีจะไม่ยอมเฉยๆไปอย่างเด็ดขาด “เค้าอยากกอดตัว” “เราดีกันนะ” กว่าเค้าจะรู้ว่ารักตัวมากขนาดไหนมันก็สาย สายไปแล้วจริงๆ ไม่มีวันไหนเลยที่เค้ายังอยากมีลมหายใจอยู่บนโลกใบนี้ มีเพียงหน้าที่ทดแทนพระคุณคุณพ่อ คุณแม่ ทำให้บียังจำเป็นต้องหายใจต่อ มาถึงตอนนี้แล้วบีแทบอยากจะจำเรื่องของวีนให้ได้ละเอียดกว่านี้ จำวันที่เราเรากันทุกๆวัน ประโยคทุกประโยคที่เคยสื่อสารกัน แต่เหนือสิ่งอื่นใดและมากที่สุด คือ หากฉันย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะขอไปแก้ไขให้เขาไม่ตาย แต่สุดท้ายเรื่องของฉันกับเขาจะเป็นอย่างไร ก็แค่ไหน แค่นั้น อย่างน้อยฉันก็จะได้เห็นคนที่ฉันรักเจริญเติบโต มีความสุขอย่างที่เขาเป็น เขาไม่ต้องกลฃับมารักบีก็ได้ แต่ขอแค่มีชีวิตอยู่ก็พอ ดอกไม้ที่วีนให้บีไว้บีจะเก็บรักษาไว้อย่างดี และเป็นดอกไม้ดอกเดียวจริงๆที่ดีใจที่ได้รับและอยากจะเก็บไว้แทนตัว แทนใจ แทนความคิดถึง ขอโทษนะที่บียังร้องไห้อยู่ทั้งๆที่วีนเคยขอ แต่บีทำไม่ได้ ไม่ได้จริงๆ ผู้ชายใหล่ตั้ง คิ้วเข้ม ผิวขาว ปากแดง ผมหยักโศก ตัวผอมๆ สูงตามมาตรฐาน เล่นบอลเก่ง ปากไม่ดี โง่คำนวณ เก่งภาษา

ขอให้เราเป็นเนื้อคู่กันไปทุกชาติ ขอให้บีได้เจอวีนอีก แล้วอย่าปล่อยบีไปง่ายๆอย่างวันนั้นอีกนะ เพราะบีก็จะไม่ปล่อยวีนไปง่ายๆเหมือนกันที่รักสุดหัวใจ ตอนนี้บีทำได้แค่เพียง ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด มีลมหายใจ แต่ไม่มีหัวใจ บีเหมือนคนไม่เหลืออะไร และนี่เป็นคำขอร้องของคนไม่เหลืออะไร

Share my life,Take me for what I am.’Cause I’ll never change All my colors for you.

Take my love,I’ll never ask for too much,Just all that you are And everything that you do.

I don’t really need to look Very much further/farther, I don’t wanna have to go Where you don’t follow.I will hold it back again, This passion inside. Can’t run from myself,There’s nowhere to hide.
(Your love I’ll remember forever.)

Don’t make me close one more door,I don’t wanna hurt anymore.
Stay in my arms if you dare,Or must I imagine you there.
Don’t walk away from me.
I have nothing, nothing, nothing
If I don’t have you, you

You see through, Right to the heart of me.You break down my walls
With the strength of your love.

I never knew Love like I’ve known it with you.
Will a memory survive,One I can hold on to?

I don’t really need to look Very much further/farther,
I don’t wanna have to go Where you don’t follow. I will hold it back again,This passion inside.Can’t run from myself,There’s nowhere to hide.
(Your love I’ll remember forever.)

06.08.2554

promise we will meet again 43 years
8 years later

Advertisements

เธอคือคำว่า “รัก”

อย่า…มองหาความรักด้วยสายตา
แต่ให้มองหาความรักด้วยใจ
อย่า…เชื่อคำว่ารักที่ได้ยินจากสองหูทั้งสอง
แต่ให้เชื่อคำว่ารักที่ดังก้องมาจากความรู้สึก
และส่วนลึกของหัวใจ. . .
ความรักเป็นสิ่งที่มีค่า
แต่มันจะไร้ ค่าถ้าไม่มอบให้ใคร
หากวันนึงเราพบใครสักคน
ที่มองเห็นคุณค่าความรักของเราแล้วล่ะก้อ
มอบความรักให้เค้าไปเถอะ
แล้วเราจะรู้ว่า. . .ความรักนั้นมีค่าและมีความหมายเพียงใด

เริ่มเดือน “สิงหาคม” อีกปีแล้ว เป็นปีที่เท่าไหร่ ไม่อยากจำ ไม่รับรู้ ไม่ ยอมรับความจริงทั้งหลาย นับตั้งแต่วันที่เค้าจากไป ฉันยังไม่สามารถลืม ใครคนหนึ่งซึ่งตอนนี้ฉันเองก็ไม่รู้ว่าเค้าอยู่ไหน เป็นอย่างไร? เค้ายังจำ ฉันได้ไหม? สิ่งที่รู้เพียงอย่างเดียว คือภาพความทรงจำระหว่างฉันกับ เค้า เราได้มีความสุข/ทุกข์ร่วมกัน เวลาเรามีกันและกัน แม้เป็นเพียง เวลาช่วงสั้นๆ แต่ดูเหมือนทุกอณูในความทรงจำของฉันกลับมิเคยลืม เค้ายังคงแจ่มชัดในดวงตา ในหัวใจ แม้จะมีใครผ่านเข้ามาในชีวิตมากมาย แม้พบกับรักครั้งใหม่ แต่เค้ายังคงเป็นส่วนหนึ่งของใจฉันเสมอเวลาฉันท้อแท้ พ่ายแพ้ให้ทุกสิ่ง เค้าเป็นเสมือนกำลังใจของฉันตลอดเวลา “เพียงแค่ฉันหลับตา” จะเห็นภาพเค้าผู้เป็นที่รักกำลังยิ้มแยกเขี้ยวให้ฉันอยู่เสมอ เค้าสอนให้ฉันรู้จักคำว่า “รักบริสุทธิ์” การเสียสละ ไม่ต้องการครอบครอง ไม่ต้องการเป็นเจ้าของ ไม่ต้องการสิ่งใดๆ ตอบแทนขอแค่ได้เห็นเค้ามีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้อย่างมีความสุข มีอนาคตที่สวยงาม มีรักที่ดี แม้รักนั้นไม่ใช่ฉัน จะไม่มีการรอคอย หรือหวังสิ่งใดตอบแทนนอกจากความปรารถนาดีที่มีให้ นี่เป็นบทเรียนแห่งชีวิตสุดท้ายที่เค้าสอนฉันเอาไว้ ด้วยชีวิตของเค้าเช่นกัน ถึงแม้ตอนนี้ฉันจะเข้มแข็งไม่ร้องไห้ แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันลืมเค้า บางคนอาจใช้เวลาเพื่อลืมบางสิ่ง แต่ฉันกลับใช้เวลาในการเก็บความทรงจำทุกสิ่ง เกี่ยวกับเค้าตราบนานเท่านาน เป็นส่วนหนึ่งในหัวใจและจิตวิญญาณ หากมีสิ่งใดที่ฉันจะเสียใจคงมีเพียงอย่างเดียว คือฉันรักเค้าน้อยไป ฉันไม่ยอมสู้เพื่อเรา ไม่ได้ทำความรักของเราให้เต็มที่ แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะเพราะตอนนี้ฉันก็ยังมีชีวิตอยู่ ยังยิ้มได้ มีความสุขได้ แม้ฉันไม่สามารถมองเห็นเค้าด้วยตาเปล่า แต่ฉันรู้สึกถึงเค้ากำลังโอบกอดเวลาฉันร้องไห้ อยู่ใกล้ๆคุ้มครองฉันตลอดเวลากระทั้งฉันมีแรงพอที่จะยืนได้อีกครั้ง และ ฉันจะยังคงมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้ในส่วนของฉัน และแทนในส่วนของเค้าด้วย และ ฉันมั่นใจว่าอีกไม่นานเราจะได้พบกัน”สุดที่รัก”ของฉัน

“ปวีณ คูสามารถ” คนที่รอ “ชญานิษฐ์ บูรณสินวัฒนกูล” คนรอ

การที่เรายืนรอใครที่ค้นหามานาน
ถึงแม้จะเมื่อยและทรมาณ
แต่มันก็ทำให้เรารู้คุณค่าและความหมายของมัน
มากกว่าที่จะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ
การที่เราสูญเสียมาแล้วครั้งหนึ่ง
ทำให้เรารู้คุณค่าของสิ่งนั้นจนไม่อาจยอมสูญเสียได้อีกครั้ง
มิเช่นนั้นการรอคอยจนมาถึงวันนี้ก็สูญเปล่า
แม้แต่ปาฏิหารย์ก็ไม่สามารถเกิดได้ทุกครั้ง

มากกว่าคำว่ารัก


คิดถึง,,,
วีนเป็นยังไงบ้าง? สบายดีไหม? เหงาหรือเปล่า? และ
ยังจำบีได้ไหม???
ขอโทษนะที่บีเห็นแก่ตัวแบบนี้ ที่บียังมานั่งร้องไห้อยู่อย่างนี้ ให้วีนเป็นห่วง “ตัวไม่ต้องเป็นห่วงเค้าแล้วนะ เค้าอยู่ได้ เค้ายังยิ้มได้ เค้ามีชีวิตอยู่แทนคุณพ่อแม่และใช้ชีวิตส่วนที่เหลือทานตัวด้วย เค้าดูบอลเผื่อด้วยนะ ปีนี้มีบอลโลก และเป็นปี่ที่ 7 แล้ว ตอนนี้เค้าเริ่มแก่แล้วรู้ไหม???”
ไม่รู้ว่าถ้าเจอกันอีกทีวีนจะจำบีได้ไหม? เราจะจำกันได้หรือเปล่า? บีไม่แน่ใจ แต่สิ่งที่บีแน่ใจยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดคือ รักที่บีมีให้วีนในชาตินี้แม้มันจะไม่แข็งแรงในช่วงแรก แต่มันจะคงอยู่ยืนยาวตลอดไป ไม่ว่าชาติหน้าหรือภพหน้าจะมีจริงหรือไม่ก็ตาม แต่รักของบีจะอยู่ตลอดไป แม้ในวันที่บีจะไปหาวีนก็ตาม ทุกวินาที ทุกตัวอักษรเรียงร้อยถ้อยคำ ผ่านเป็นบทความแห่งความรัก ความคิดถึงสุดขั้วหัวใจ ถ่ายทอดออกมาเป็นตัวหนังสือ แม้จะไม่ได้ครึ่งของความรู้สึกอันท่วมท้น แต่สิ่งนี้คือหลักฐานยืนยันความรักของเราให้คงอยู่ตลอดกาล จวบจนวันที่เราจะพบกันใหม่ รอบีด้วยนะ ยังจำเพลงนี้ได้หรือเปล่าเพลงของเรา
Nana nana na nanina nana nana Nana nana na nanina nana nana
แค่ฉันมองตาก็ยังประหม่าทุกครั้ง เพ้อทุกคืนวันละเมอพร่ำเพ้อไปใหญ่ เพราะสายตาเธอมองดูอบอุ่นจริงใจ ความงามมากมายอยู่ในนั้น ฉันขอเพียงเธอยินยอมแค่ตอบรักฉัน รักฉันนานๆและรักกันไม่ยอมห่าง แค่รักคำเดียวเพียงเธอได้เอ่ยซักครั้ง ใจมันอยากฟังให้แน่ใจ
หากรักนั้นทำให้ตาบอด รักนั้นทำให้ใจเจ็บ ฉันนั้นคงต้องยอมให้มันเป็นไป อยากรักรักเธอให้เธอหมด รักรักเธอหมดทั้งใจ ไม่ขอรักใครในใจนอกจากเธอ
ไม่รู้เท่าไหร่ ในใจฉันมีเธออยู่ และขอให้รู้มีเพียงเธอ ไม่รู้เท่าไหร่ อยากบอกกับตัวเธอไว้ ไม่มีใคร ทุกลมหายใจมีแต่เธอ
หากรักนั้นทำให้ตาบอด รักนั้นทำให้ใจเจ็บ ฉันนั้นคงต้องยอมให้มันเป็นไป อยากรักรักเธอให้เธอหมด รักรักเธอหมดทั้งใจ ไม่ขอรักใครในใจนอกจากเธอ
ไม่รู้เท่าไหร่ ในใจฉันมีเธออยู่ และขอให้รู้มีเพียงเธอ ไม่รู้เท่าไหร่ อยากบอกกับตัวเธอไว้ ไม่มีใคร ทุกลมหายใจมีแต่เธอ
ไม่รู้เท่าไหร่ ในใจฉันมีเธออยู่ และขอให้รู้มีเพียงเธอ ไม่รู้เท่าไหร่ อยากบอกกับตัวเธอไว้ ไม่มีใคร ทุกลมหายใจมีแต่เธอ
Nana nana na nanina nana nana Nana nana na nanina nana nana Nana nana na nanina nana nana
Nana nana na nanina nana nana Nana nana na nanina nana nana Nana nana na nanina nana nana
“นิรันดรนั้นนานนักแต่รักนี้นานกว่านั้น”
ความรักที่หล่อเลี้ยงชีวิตบีให้คงอยู่ แม้ไม่ได้ครอบครองเป็นเจ้าของ แต่ก็อบอุ่นทุกครั้งที่หนาวใจ สู้ต่อทุกครั้งเมื่อท้อใจ เป็นทั้งน้ำตาและความสุข เป็นทั้งรอยยิ้มและความคิดถึง เป็นทั้งชีวิตและความฝัน เป็นทั้งความเหงาเป็นทั้งเพื่อน ท้ายที่สุดเป็นทั้งความรักและหัวใจ หัวใจดวงเดียวกัน

บีวีน
06.07.2010/2553

ความทรงจำ ความคิด

ความทรงจำอันนี้เป็นอีกปีหนึ่ง ซึ่งบีเขียนไว้นานแล้วเพียงแต่ว่า บีอยากรวบรวมให้มันอยู่ด้วยกันเพราะบีจะเขียนถึงเขาทุกปีในวันที่หก ถึง สิบ สิงหาคม แล้วบีได้แต่หวังไว้ว่าสักวันนึง เขาจะได้มาอ่นสิ่งที่บีได้บันทึกไว้ ณ ที่แห่งนี้ มันเป็น “ความคิด” ที่บีได้ฝากเอาไว้ เขาจะได้รู้ว่าบีไม่มีวันลืมเขาแน่นอน และบีได้แต่หวังไว้ลึกๆ ในใจว่าเราจะได้กลับมาพบกัน คู่กัน อีกครั้ง ในชาติภพใด ภพหนึ่ง ความรักของเราจะแข็งแรงกว่านี้ และ เราต้องไม่จากกันเร็วเกินไปเหมือนเช่นตอนนี้ เราจะไม่มีวันทิ้งให้ใครใช้ชีวิตแทนเราได้ วันนั้นขอให้เราเข้มแข็งกว่านี้ และบีจะทำทุกทางให้เราได้รักกัน บีสัญญา

เริ่มเดือน “สิงหาคม” อีกปีแล้ว เป็นปีที่เท่าไหร่ ไม่อยากจำ ไม่รับรู้ ไม่

ยอมรับความจริงทั้งหลาย นับตั้งแต่วันที่เค้าจากไป ฉันยังไม่สามารถลืม

ใครคนหนึ่งซึ่งตอนนี้ฉันเองก็ไม่รู้ว่าเค้าอยู่ไหน เป็นอย่างไร? เค้ายังจำ

ฉันได้ไหม? สิ่งที่รู้เพียงอย่างเดียว คือภาพความทรงจำระหว่างฉันกับ

เค้า เราได้มีความสุข/ทุกข์ร่วมกัน เวลาเรามีกันและกัน แม้เป็นเพียง

เวลาช่วงสั้นๆ แต่ดูเหมือนทุกอณูในความทรงจำของฉันกลับมิเคยลืม

เค้ายังคงแจ่มชัดในดวงตา ในหัวใจ แม้จะมีใครผ่านเข้ามาในชีวิตมาก

มาย แม้พบกับรักครั้งใหม่ แต่เค้ายังคงเป็นส่วนหนึ่งของใจฉันเสมอ

เวลาฉันท้อแท้ พ่ายแพ้ให้ทุกสิ่ง เค้าเป็นเสมือนกำลังใจของฉันตลอด

เวลา “เพียงแค่ฉันหลับตา” จะเห็นภาพเค้าผู้เป็นที่รักกำลังยิ้มแยกเขี้ยว

ให้ฉันอยู่เสมอ เค้าสอนให้ฉันรู้จักคำว่า “รักบริสุทธิ์” การเสียสละ ไม่

ต้องการครอบครอง ไม่ต้องการเป็นเจ้าของ ไม่ต้องการสิ่งใดๆ ตอบแทน
ขอแค่ได้เห็นเค้ามีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้อย่างมีความสุข มีอนาคตที่สวย

งาม มีรักที่ดี แม้รักนั้นไม่ใช่ฉัน จะไม่มีการรอคอย หรือหวังสิ่งใดตอบ

แทนนอกจากความปรารถนาดีที่มีให้ นี่เป็นบทเรียนแห่งชีวิตสุดท้ายที่

เค้าสอนฉันเอาไว้ ด้วยชีวิตของเค้าเช่นกัน ถึงแม้ตอนนี้ฉันจะเข้มแข็ง

ไม่ร้องไห้ แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันลืมเค้า บางคนอาจใช้เวลาเพื่อลืม

บางสิ่งแต่ฉันกลับใช้เวลา ในการเก็บความทรงจำทุกสิ่งเกี่ยวกับเค้าตราบ

นานเท่านาน เป็นส่วนหนึ่งในหัวใจและจิตวิญญาณ หากมีสิ่งใดที่ฉันจะ

เสียใจคงมีเพียงอย่างเดียว คือฉันรักเค้าน้อยไป ฉันไม่ยอมสู้เพื่อเรา ไม่

ได้ทำความรักของเราให้เต็มที่ แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะเพราะตอนนี้ฉันก็

ยังมีชีวิตอยู่ ยังยิ้มได้ มีความสุขได้ แม้ฉันไม่สามารถมองเห็นเค้าด้วย

ตาเปล่า แต่ฉันรู้สึกถึงเค้ากำลังโอบกอดเวลาฉันร้องไห้ อยู่ใกล้ๆคุ้ม

ครองฉันตลอดเวลากระทั้งฉันมีแรงพอที่จะยืนได้อีกครั้ง และฉันจะยังคง

มีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้ในส่วนของฉันและแทนในส่วนของเค้าด้วย และ

ฉันมั่นใจว่าอีกไม่นานเราจะได้พบกัน”สุดที่รัก”ของฉัน

วันที่ 6 กับปีที่ 6

WeenG
วันนี้เป็นวันที่หก เดือนสิงหา บีไม่ชอบวันนี้เมื่อเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นเมื่อหกปีก่อน บีว่าใครหลายๆ คนในที่นี้ที่รู้จักเรื่องราวในชีวิตบีมาก่อนคงไม่แปลกใจสำหรับบทความนี้ สำหรับคนที่เข้าใจบี หรือรู้สึกสูญเสียดังเช่นที่บีเคยเป็นคงเข้าใจว่าทำไม?? เรื่องราวเหล่านี้ยังอยู่ในจิตใจตลอดมา สำหรับคนที่รู้จักบี แต่ยังไม่เข้าใจในความเป็นบี อย่าโกรธเลยบีขอร้องกับบทความนี้ เราไม่อยากให้ใครต้องเสียใจกับบทความนี้ เพราะมันเป็นสิ่งเดียวของทุกๆ ปี ที่บีรู้สึกแบบไม่เคยลืม จากความเจ็บปวดครั้งที่ยังเด็ก ความโกรธ เกลียดที่ไม่อาจห้ามไม่ให้สูญเสียสิ่งมีชีวิตที่รักในตอนนั้นได้ อาจเป็นเวลาแค่ไม่นานที่เรารู้จักดูใจกัน กระทั้งวันที่เค้าจากไป ตอนนี้เค้าไม่อยู่แล้ว ไม่มีร่างของมนุษย์ให้ได้เห็นอีกต่อไป บีไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้เค้าอยู่ที่ไหน หรือทำอะไรอยู่ อยากพบเหลือเกินอยากรู้ว่าเขาเป็นสุขดีหรือไม่ แม้กระทั่งเดี๋ยวนี้…ความกล้าบ้าบิ่นทั้งหลายถูกกระทำขึ้น ทั้งๆที่ตัวเอง โคตรกลัวเลย แต่ไม่มีอะไรมาหยุดยั้งได้แม้กระทั้งความขี้ขลาด แต่เชื่อไหมยิ่งหายิ่งไม่เจอ ยิ่งอยากเห็นยิ่งไม่เห็น เหมือนรู้แต่ที่จริงไม่รู้อะไรเลย มีเพียงความผูกพันธ์อันว่างเปล่าที่บีสร้างขึ้นมาเอง แต่หลังจากระยะเวลาผ่านมาจนบีโตพอที่จะเข้าใจหลายๆ อย่าง เข้าใจตัวเอง และยอมรับความจริงที่ว่า เราไม่อาจเคียงคู่กันได้ตลอดไปในชาตินี้ แต่บีแอบหวังเล็กๆ ในชาติหน้าขอให้เราได้รักกันอีกครั้ง และอย่าให้มีอะไรพรากเราจากกันก่อนวัยอันควรอีกเลย ไม่ใช่ว่าบีไม่ลืม หรือ ไม่เปิดรับคนใหม่ๆ เข้ามาในชีวิต อาจใช่ในตอนแรกที่บีพยายามผูกพันธ์กับความห่วงใยของเขาไว้ เขาเป็นที่พึ่งยามบีอ่อนแอ ท้อแท้ ร้องไห้ หรือแม้เจอกับอันตราย แต่วันนนี้บีเปลี่ยนไป…
“มิกเขาเป็นคนที่ดีที่สุดในความทรงจำของบีไปตลอดกาล”
“บีได้รู้จักกับความรักที่บริสุทธิ์ แท้จริง ไม่หวังผลตอบแทนเพราะวีน”
“ปวีนไม่ได้สอนให้บีรักเขาอยู่คนเดียวในโลก เขาเคยเป็นความรักของบี”
“ปวีน คูสามารถ ในตอนนี้ไม่ได้เป็นความรักของบี แต่เป็นส่วนหนึ่งในเนื้อเยื้อของหัวใจบีเลย”
เพราะฉะนั้นสิ่งที่บีบอกได้ตอนนี้คือ บีจะไม่ลืมเค้า เพราะเค้าเป็นส่วนของหัวใจไปแล้ว แต่บีไม่ปรารถนาให้เขาต้องยึด หรือ ห่วงกังวลอะไรอีกแล้ว ในวันนี้ บีสามารถเอ่ยคำที่บีไม่กล้ายอมรับและอยู่กับการหลอกตัวเองกับจินตนาการไปวันๆๆได้แล้ว
“หลับให้สบายนะวีน ไปอยู่ในที่ที่ตัวต้องอยู่ แล้ววันหนึ่งเค้าจะไปหา” ตอนนี้บีปรารถนาให้เค้าได้มีชีวิตอันแสนสงบ ชีวิตที่บีคาดหวังว่าเค้าจะได้อยู่อย่างสบายๆ จนกว่าจะถึงวันของเรา ไม่ต้องเป็นห่วงเค้าแล้วนะตอนนี้ เค้าว่าเค้าดูแลตัวเองได้ หลับให้สบายนะ สุดที่รัก

หลับให้สบายนะคนดี
ขอให้เราได้พบกัน ได้รักกันอีกนะ บีไม่เคยเห็นเค้ามาปรากฎตัวต่อหน้าบีเลย แต่ก้อมีคนอื่นๆ ที่เห็นนะ แต่ในใจบีมีความเชื่ออยู่อย่างนึง มันเป็นความอบอุ่นใจ เวลาบีอยู่ในอันตรายอะ แบบบอกไม่ถูก บีเลยไม่รู้ว่าใช่หรือไม่ใช่ แต่บีเข้าใจวีนนะที่ไม่มาให้เห็น เพราะสิ่งสุดท้ายที่บีได้ยินจากเขาคือ “บีอย่าร้องไห้ เขาไม่อยากเห็นบีร้องไห้” ถ้าวีนมาให้เห็นชาตินี้บีคงต้องร้องไห้ทั้งชาติแน่ๆ นี่เป็นนิสัยของเขาเลย อยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ เด็ดขาด ปากหนัก และเป็นสุภาพบุรุษที่น่ารักที่สุด แล้วที่น่ารักไปกว่านั้นคือ เราชอบแมนยูเหมือนกัน เรารัก คันโตน่า คนเดียวกัน…แค่นี้บีก้อควรพอใจแล้วใช่ไหม อย่างน้อยเราก้อใจตรงกัน แม้ใกล้ก้อเหมือนไกล มองด้วยตากลับหาไม่เจอ สัมผัสไม่ได้ ไม่มีตัวตน แต่อุ่นใจทุกครั้งที่นึกถึง ยิ้มได้เสมอมากับสิ่งดีๆๆ ที่เขาเคยทำให้ ความรู้สึกดีๆ ที่เราเคยมีร่วมกัน แค่นี้ก้อพอแล้ว พอสำหรับใจของบี แม้มองไม่เห็น แต่ฉันรู้สึกถึงเธอ ส่วนหนึ่งของฉัน