ความทรงจำ ความคิด

ความทรงจำอันนี้เป็นอีกปีหนึ่ง ซึ่งบีเขียนไว้นานแล้วเพียงแต่ว่า บีอยากรวบรวมให้มันอยู่ด้วยกันเพราะบีจะเขียนถึงเขาทุกปีในวันที่หก ถึง สิบ สิงหาคม แล้วบีได้แต่หวังไว้ว่าสักวันนึง เขาจะได้มาอ่นสิ่งที่บีได้บันทึกไว้ ณ ที่แห่งนี้ มันเป็น “ความคิด” ที่บีได้ฝากเอาไว้ เขาจะได้รู้ว่าบีไม่มีวันลืมเขาแน่นอน และบีได้แต่หวังไว้ลึกๆ ในใจว่าเราจะได้กลับมาพบกัน คู่กัน อีกครั้ง ในชาติภพใด ภพหนึ่ง ความรักของเราจะแข็งแรงกว่านี้ และ เราต้องไม่จากกันเร็วเกินไปเหมือนเช่นตอนนี้ เราจะไม่มีวันทิ้งให้ใครใช้ชีวิตแทนเราได้ วันนั้นขอให้เราเข้มแข็งกว่านี้ และบีจะทำทุกทางให้เราได้รักกัน บีสัญญา

เริ่มเดือน “สิงหาคม” อีกปีแล้ว เป็นปีที่เท่าไหร่ ไม่อยากจำ ไม่รับรู้ ไม่

ยอมรับความจริงทั้งหลาย นับตั้งแต่วันที่เค้าจากไป ฉันยังไม่สามารถลืม

ใครคนหนึ่งซึ่งตอนนี้ฉันเองก็ไม่รู้ว่าเค้าอยู่ไหน เป็นอย่างไร? เค้ายังจำ

ฉันได้ไหม? สิ่งที่รู้เพียงอย่างเดียว คือภาพความทรงจำระหว่างฉันกับ

เค้า เราได้มีความสุข/ทุกข์ร่วมกัน เวลาเรามีกันและกัน แม้เป็นเพียง

เวลาช่วงสั้นๆ แต่ดูเหมือนทุกอณูในความทรงจำของฉันกลับมิเคยลืม

เค้ายังคงแจ่มชัดในดวงตา ในหัวใจ แม้จะมีใครผ่านเข้ามาในชีวิตมาก

มาย แม้พบกับรักครั้งใหม่ แต่เค้ายังคงเป็นส่วนหนึ่งของใจฉันเสมอ

เวลาฉันท้อแท้ พ่ายแพ้ให้ทุกสิ่ง เค้าเป็นเสมือนกำลังใจของฉันตลอด

เวลา “เพียงแค่ฉันหลับตา” จะเห็นภาพเค้าผู้เป็นที่รักกำลังยิ้มแยกเขี้ยว

ให้ฉันอยู่เสมอ เค้าสอนให้ฉันรู้จักคำว่า “รักบริสุทธิ์” การเสียสละ ไม่

ต้องการครอบครอง ไม่ต้องการเป็นเจ้าของ ไม่ต้องการสิ่งใดๆ ตอบแทน
ขอแค่ได้เห็นเค้ามีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้อย่างมีความสุข มีอนาคตที่สวย

งาม มีรักที่ดี แม้รักนั้นไม่ใช่ฉัน จะไม่มีการรอคอย หรือหวังสิ่งใดตอบ

แทนนอกจากความปรารถนาดีที่มีให้ นี่เป็นบทเรียนแห่งชีวิตสุดท้ายที่

เค้าสอนฉันเอาไว้ ด้วยชีวิตของเค้าเช่นกัน ถึงแม้ตอนนี้ฉันจะเข้มแข็ง

ไม่ร้องไห้ แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันลืมเค้า บางคนอาจใช้เวลาเพื่อลืม

บางสิ่งแต่ฉันกลับใช้เวลา ในการเก็บความทรงจำทุกสิ่งเกี่ยวกับเค้าตราบ

นานเท่านาน เป็นส่วนหนึ่งในหัวใจและจิตวิญญาณ หากมีสิ่งใดที่ฉันจะ

เสียใจคงมีเพียงอย่างเดียว คือฉันรักเค้าน้อยไป ฉันไม่ยอมสู้เพื่อเรา ไม่

ได้ทำความรักของเราให้เต็มที่ แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะเพราะตอนนี้ฉันก็

ยังมีชีวิตอยู่ ยังยิ้มได้ มีความสุขได้ แม้ฉันไม่สามารถมองเห็นเค้าด้วย

ตาเปล่า แต่ฉันรู้สึกถึงเค้ากำลังโอบกอดเวลาฉันร้องไห้ อยู่ใกล้ๆคุ้ม

ครองฉันตลอดเวลากระทั้งฉันมีแรงพอที่จะยืนได้อีกครั้ง และฉันจะยังคง

มีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้ในส่วนของฉันและแทนในส่วนของเค้าด้วย และ

ฉันมั่นใจว่าอีกไม่นานเราจะได้พบกัน”สุดที่รัก”ของฉัน

Advertisements

1 คน หลายความฝัน

นี่เป็นอีกเรื่องของคนใกล้ตัวบีเองนั้นคือ เจ้าน้องรหัส สุดเจ๋งของบีเอง จิงๆเค้าเป็นคนที่บีปลื้มนะ
ได้เดินตามความฝันของตัวเอง ในขณะที่ตัวเองก้อมีงานทำ เรียน เที่ยว ถ่ายรูป ทำในสิ่งที่รัก และรักในฝันที่ตัวเองก้าวเดิน อันนี้เป็นบทที่สองของการสานฝัน ถ้าใครติดตามอ่านคงรู้ว่าบทที่หนึ่งคือ ภาคครูบ้านนอกนั้นเอง
ในชีวิตคนแต่ละคน คงจะต้องมีความฝันหรือสิ่งที่อยากทำกันทุกคน

บางคนอยากเป็นทหาร ตำรวจ หมอ นักวิทยาศาสตร์ หรือแม้แต่นักร้อง

(จนต้องมีการประกวด AF…555+)

แต่สำหรับผมหนึ่งในหลายๆสิ่งหลายๆอย่างที่อยากทำ

คือ การได้เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยครับ

มันเป็นเหตุผลหนึ่งที่ผมตัดสินใจเรียนต่อระดับปริญญาโทได้ง่ายขึ้น

จนกระทั่งวันหนึ่ง…ผมได้ทำในสิ่งที่อยากทำ……

โดยการได้เป็น Guest Speaker ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง

โดยการสนับสนุนจากเพื่อนผมเอง…ไอตูน…

ต้องขอขอบคุณจิงๆที่ให้โอกาสได้ลองทำในสิ่งที่ที่อยากทำ

ตอนนี้ไอตูนเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล

ที่จังหวัดนครราชสีมา…เจ๋งเนอะ!!

ถึงแม้ว่าคลาสแรกของผมจะไม่ได้สอนที่มหาวิทยาลัยใหญ่ๆ ดังๆ

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เป็นอาจารย์ประจำ เป็นแค่ Guest Speaker

ถึงแม้ว่าคลาสเรียนที่ผมสอนจะมีเด็กเข้าเรียนเพียงไม่กี่คน

ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่วิชาที่ตัวเองถนัดและอยากสอน

Oh my god!! Tourist Behavior

ถึงแม้ว่าบางคนบอกว่ามันจะไม่คุ้มค่าเหนื่อยก็ตาม (ผมว่ามันก้อคุ้มอยู่นะ…อิอิ)

ถึงแม้ว่าเด็กจะเรียนรู้เรื่องหรือไม่ก้อตาม(555)

ยังงัย…ผมก้อ…ได้ทำในสิ่งที่หลายคนอยากทำ…แต่ไม่มีโอกาสได้ทำ

……..และผมก้อภูมิใจกับมันมาก……….

กับประสบการณ์หนึ่งวันที่ไม่ได้หามาง่ายๆ….”GUEST SPEAKER”

สุดท้ายมะรู้จะกล่าวอะไรนอกจาก “เฮ้ย เก่งมากว่ะน้องพี่” อิอิ ช่วยเป็นกำลังใจให้คนมีฝันทุกคนนะคะ

B…with Model First Time

สวัสดีค่าพี่ๆ น้องๆ ในบอร์ดทุกคนเลยค่า ช่วงนี้บีหายหน้าหายตาไปอย่าตกกะใจกันเลนนะคะ บีต้องหนีไปทำงานบ้างอะคะ อย่างคอลัมน์นี้ก้อ อิอิ หุหุ เขิล แต่อยากอวด ฮา…อีกแล้วคือน้องบีจะเน้น สวยด้วยตลกด้วยแล้วกันนะคะ วันนี้บีจะมาเล่าเรื่องการไป “ถ่ายแบบ” มา เป็นครั้งแรกเลยนะคะแสงและเงา
ตื่นเต้นโคตรๆๆ เลยต้องเอารูปมาอวดสักกะหน่อย เผื่อมีคนจ้างไปอีก ค่าตัวไม่แพงหรอกค่า (แค่ล้านแปดสิบแปดแสนเอง) ล้อเล่นน๊า จิงๆคุยกันได้ บีบอกแล้วบีชอบงานบันเทิงทุกสิ่งอย่าง มีอะไรมาให้ลองก้อลองหมดแหละ ตั้งแต่เขียนคอลัมน์ แต่งนิยาย ถ่ายแบบ แสดงหนัง ผู้สื่อข่าว นักพากค์หนัง จัดรายการ พิธีกร บอกได้เลยค่ารับหมด อิอิ จิงๆ ไม่มีไรหรอกค่ะ ไปถ่ายรูปมา ถ่ายเล่นๆ แล้วบีชอบเลยเอามาอวด เผื่อจะขายออกมั่ง
เพราะเรามันเกิดมาน่ารักแบบแปลกๆๆ ไม่สูง ไม่น่าปั้น หนูดันตัวเองก้อได้ ไม่ต้อง…งอน (ชอบวัดอะไรกันแค่ความสูงว่ะคะ) ไปดูรูปกันเลยดีก่า แต่บีคงไม่เอามาหมดนะคะเด๋วจะเอาไปไว้ใน My Gallary เปิดดูกันเองนะจ๊ะ อิอิ
รูปแรกต้องชื่อนี้เลยค่ะ “แสงและเงา” โว้แค่รักเธอยังไม่กล้า แค่รักเธอยังต้องกลัว… ไม่ใช่น้องแก้ม อันนี้เป็นน้องบก่อนละกัน อิอิ คือตอนนัดถ่ายอะ บีไปแบบโค-ตร สายเลย เค้าบอกให้มาบ่ายสาม ไปถึง…ติดธุระกิจพันแปดร้อยล้าน ฮา แต่รูปนี้สอบเพราะเชฟมันสวย บีดูรูปไม่เป็นหรอกว่าอันไหนดีไม่ดีสวยไม่สวย บีแค่ใช้ความรู้สึกตัดสินเอาและอาจเป็นเพราะเห็นแค่ด้านข้างๆ ด้วยมั๊งคะ แสงสวย แค่นี้จบ

คนน่ารัก
รูปนี้ แบบว่า…ภูมิใจนำเสนอเลยค่ะ ไม่น่าเชื่อว่าแค่แสงจะทำให้คนเราดูเปลี่ยนไปได้ขนาด… แต่นี่ยังไม่ที่สุดนะคะ แล้วเพราะบีผิวขาวด้วยเลยใช้แสงช่วยได้แค่นิดหน่อย แต่แค่นี้บีก้อพอใจแล้วค่ะ (ถ้าไม่ติดว่าวันนั้นสิวขึ้นปากนะ หน้าคงใสกว่านี้เยอะ) ตอนนี้เลยต้องแอ๊บใสไปก่อน ขอบรูปนี้เพราะบีดูน่ารักอะ (หน้าด้านปะ) คือ ขอนิด..จิงๆ แล้วบีอาจธรรมดา แต่ด้วยความที่กล้องแพง บวกกะการเมคอัพเล็กๆน้อยๆ มันเลยดูเหมือนวัยสะรุ่น น่าเอาไปลงวัย(แก่)น่ารักเนอะ อิอิอิ อายุขนาดนี้แบ๊วได้
น่ารักปะ
แม่ยังชมเลยรูปนี้เลยยิ้มดูไม่มากไม่น้อยไป อะอะ แต่เรายังไม่จบแค่นี้คับทุกคนอย่าเพิ่งเบื่อทนๆ ดูหน่อยเหอะ เจ้าของเค้าอยากอวด ใครเป็นไงหนูมะรู้แต่รูปนี้หนูน่ารักจิงๆ นี่นา ไม่เชื่อลองมองนานๆ จิ ถ้าใครมองว่าไม่น่ารักบีจะแช่ง ให้ตกน้ำ ตกรถ ตกเรือ ตกท่าน้ำ ตกเครื่องบิน ตกสอบ ตลอดเลยกรู มันฮาบ้างไหมเนี่ย

รูปนี้อย่าถามหนูว่าทำไมต้องสองนิ้วแบบ “สู้ตายค่ะ” เพราะหนูก้อมะรู้เหมือนกัน เค้าให้ลองคิดท่าโพสก์ขึ้นมาเองก้อเลย สัญชาติญาณเดิมชูมันซะเลยสู้ตายนะคะ อย่างว่า จะทำอย่างอื่นตอนนั้นมันคิดไม่ออก ทำไมต้องสองนิ้ว
ต่อไปหนูสัญญาว่าจะโพสก์ท่าแบบน่ารัก แต่ไม่สองนิ้วบ้าง แล้วแบบที่ชอบรูปนี้คือ “หน้าเล็กดี” นานๆๆ จะเป็นแบบนี้ ก้อดูเหอะ รูปนี้ผมปิดไปครึ่งหน้า มันจะไม่เล็กได้ไงฟะ อิอิ รูปนี่บีบอกได้เลยว่าอย่าหาความเซ็กซี่จากรูปในคอลัมน์นี้ เพราะมันจะดูเซ็กเสื่อมมากกว่า มีน๊าจะบอกให้ลองทำท่าเซ็กซี่ แต่ไม่ไหวจะโชว์ค่ะ จัส เซ โน โชว์ไม่ได้เด็ดๆ เอาแบบ น่ารักใสๆๆ ไปก่อนละกัน ไม่งั้นอาจช็อคได้ แล้วเชื่อปะว่าอีรูปสู้ตายสองนิ้วนี่มีเยอะมาก แบบไม่ไหวแล้ว

แต่ไหนๆ ก้อไหนแล้วบีจะเอารูปที่เหมือนจะเซ็กซี่ที่สุดเอามาให้ดูกัน รูปนี้เป็นรูปที่ดูเหมือนจะดู เอ็กซ์ที่สุดแล้ว
เหมือนจะเอ๊ก

แต่ อะอะอะ ไม่ได้เอ็กเพราะเกิดจากตัวบีหรอก มันเกิดจากแสงพอดิบพอดี บีแค่อยู่เฉยๆ แล้วตากล้องมันบอกว่า มิเปงไรน้องบี เด๋วพี่หามุมเองดีฝ่า โห จื๊ดเลย แต่ก้อจิง เราเลยสบายๆ อยากทำท่าอะไรก็ทำไปเรื่อยๆ แต่ต้องบอกไว้เลยนะคะว่าแต่ละแอ๊คนี่ต้องทำช้าๆๆ ทำเร็วโดนด่าซิคับ ถ่ายไม่ทัน พอช้ามันก้อดูแข็งๆๆ โอ๊ย โอ๊ย เลยค่ะ เพิ่งรู้ซึ้งว่ามันยาก ก้อตอนนี้แหละ เหอๆๆ ใครที่ชอบถ่ายรูปกันมาเจอของเกือบจิงเข้าหน่อยยิ้มแทบไม่ออก แถมต้องยิ้มน้อยๆ ด้วยเด๋วตีนกาขึ้น ดูไม่ดี เพราะเซตนี้ไม่มีรีทัช ค่าเพราะหนูทำไม่เป็น เลยของจิงล้วนๆๆ

ต่อมาอีกรูปอันนี้ที่บีขอบเพราะมันเห็นเหมือนจะเป็นเขี้ยว แต่บอกให้ความจิงที่เข้าใจกันมาอะ มันไม่ใช่เขี้ยวค่า คือ ฟันหนูเก น่านไปบอกกมดความลับ รูปเซตนี้อาจเป็นเซตสุดท้ายก่อนดัดฟัน เพราะมันเริ่มหุบไม่ลงแล้วววว เลยต้องเอาเขี้ยวออกมาโชว์กันหน่อย
แอ๊บแบ๊ว

ก่อนถูถอนทิ้งแบบระเบิดระเบ่อ ตอนแรกก้อว่ามีเขี้ยวมันดูมีเสน่ห์ดี แต่ตอนนี้กลายเป็น เหยิน มากไปและ นอนปากยังหุบไม่ค่อยลงเลย เลยต้องจัดการ เอามาโชว์เป็นการไว้อาลัยก่อน เพราะไม่รู้ว่าจะถูกถอนออกไปเมื่อไหร่ ที่รู้คือ ถูกถอนแน่ๆ เค้าไม่รักฉันแล้ว คือที่ฉันรู้ โว้…เพ้อไปใหญ่แล้วกรู

สบาย สบาย

มารูปต่อไปเลยค่ะรูปนี้บีชอบเพราะมันดูสบายตา แบบเหมือนเป็นเอกลักษณ์ของบีไปแล้ว เพราะบีจะมีความสุขมากตอนนอน แล้วรูปนี้แสง สีของเสื้อ แบล็คกราวด์มันดูสะอาด สวยดี ดูเหมือนบีกำลังสบายใจอยู่ในโลกที่มันไมจิงอะ สรุปว่า ชอบแสง ชององค์ประกอบของภาพที่ดูแล้วสบายตา คือให้ความรู้สึกดี ว่างั้นแหละ แถมรูปนี้เพรียวเชียวดูซิค่ะ ผอมบางเลย อิอิ อันนี้น้องบีก้อบชอบ โหะๆๆๆ คือถ้าใครถามบีก้อจะบอกว่าชอบรูปตัวเองด้านข้างมากกว่า เพราะอีกด้านมันซ่อนความอัปลักษณ์ไว้ บีเลยชอบโชว์รูปด้านข้างๆ มากกว่า หึหึ

รูปนี้คือ ความจิงแล้วไม่อยากโชว์หกรอกนะ แต่ความรู้สึกคือ เหมือนรูปนี้มันสดใสอะ เหมือนบีดูเป็นคนที่ยิ้มแล้วมึความสุขที่สุดในโลก ถึงแม้จะเห็นรอยตีนกามันหมดทุกรอยเลยอะแหละ แต่ก้อชอบถึงตีนกาเยอะหนูก้อชอบ ชอบโชว์ ฮา..
โลกจะแตกก้อยิ้มไว้
จิงแล้วบีแล้วบีเป็นคนมีแก้ม หน้ากลม ถ่ายรูปแล้วเวลายิ้มเต็มที่ ยากที่จะสวย แต่รูปนี้โอนะ ถ้าบีเล่นโฟโต้ช๊อปเป็นคงสวยกว่านี้ แต่นี่ไม่มีปัญญา เลยได้แค่นี่ จากการแต่งหน้า ทำผม เอง สิ่งเดียวที่ทำออกมาได้ จากงานนี้ นอกนั้น เพราะกล้อง กะ ความสามารถเฉพาะตัวล้วนๆๆ ใครมีความเห็นกันอย่างไรเม้นท์มาได้เลยนะคะ น้องบีรอคอมเม้นท์อยู่ จะได้มีกำลังใจเอาไว้ถ่ายต่อ หรือ ไม่ต้องถ่ายมันแล้ว อิอิ ล้อเล่นค่า ถึงแปลกๆๆ ก้อเหอะ แต่ก้อดูน่ารักน่าเอ็นดูดีนะ อาจมีตลาดเฉพาะกลุ่มที่ว่าน่ารักอยู่ก้อไก้ หวังว่านะคะ หวังว่า ส่วนรูปอื่นๆ ดูในแกรอรี่เลยค่า ช่วยโหวต และ เป็น กำลังใจให้น้องบีด้วยนะคะ จากปู้หยฺงตัวเตี้ยๆๆ ที่ชอบถ่ายรูป ชอบงานแต่โดนสกัดดาวรุ่งเพราะไอ้ส่วนสูงนี่แหละ
คนน่ารัก
ขอฝากตัวฝากใจไว้กับพี่น้องแฟนๆๆ เวปช่วยสนับสนุนส่งเสริมกันต่อไปนะคร้า อย่าไปไหนอีกนะเธอ…

วันที่ 6 กับปีที่ 6

WeenG
วันนี้เป็นวันที่หก เดือนสิงหา บีไม่ชอบวันนี้เมื่อเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นเมื่อหกปีก่อน บีว่าใครหลายๆ คนในที่นี้ที่รู้จักเรื่องราวในชีวิตบีมาก่อนคงไม่แปลกใจสำหรับบทความนี้ สำหรับคนที่เข้าใจบี หรือรู้สึกสูญเสียดังเช่นที่บีเคยเป็นคงเข้าใจว่าทำไม?? เรื่องราวเหล่านี้ยังอยู่ในจิตใจตลอดมา สำหรับคนที่รู้จักบี แต่ยังไม่เข้าใจในความเป็นบี อย่าโกรธเลยบีขอร้องกับบทความนี้ เราไม่อยากให้ใครต้องเสียใจกับบทความนี้ เพราะมันเป็นสิ่งเดียวของทุกๆ ปี ที่บีรู้สึกแบบไม่เคยลืม จากความเจ็บปวดครั้งที่ยังเด็ก ความโกรธ เกลียดที่ไม่อาจห้ามไม่ให้สูญเสียสิ่งมีชีวิตที่รักในตอนนั้นได้ อาจเป็นเวลาแค่ไม่นานที่เรารู้จักดูใจกัน กระทั้งวันที่เค้าจากไป ตอนนี้เค้าไม่อยู่แล้ว ไม่มีร่างของมนุษย์ให้ได้เห็นอีกต่อไป บีไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้เค้าอยู่ที่ไหน หรือทำอะไรอยู่ อยากพบเหลือเกินอยากรู้ว่าเขาเป็นสุขดีหรือไม่ แม้กระทั่งเดี๋ยวนี้…ความกล้าบ้าบิ่นทั้งหลายถูกกระทำขึ้น ทั้งๆที่ตัวเอง โคตรกลัวเลย แต่ไม่มีอะไรมาหยุดยั้งได้แม้กระทั้งความขี้ขลาด แต่เชื่อไหมยิ่งหายิ่งไม่เจอ ยิ่งอยากเห็นยิ่งไม่เห็น เหมือนรู้แต่ที่จริงไม่รู้อะไรเลย มีเพียงความผูกพันธ์อันว่างเปล่าที่บีสร้างขึ้นมาเอง แต่หลังจากระยะเวลาผ่านมาจนบีโตพอที่จะเข้าใจหลายๆ อย่าง เข้าใจตัวเอง และยอมรับความจริงที่ว่า เราไม่อาจเคียงคู่กันได้ตลอดไปในชาตินี้ แต่บีแอบหวังเล็กๆ ในชาติหน้าขอให้เราได้รักกันอีกครั้ง และอย่าให้มีอะไรพรากเราจากกันก่อนวัยอันควรอีกเลย ไม่ใช่ว่าบีไม่ลืม หรือ ไม่เปิดรับคนใหม่ๆ เข้ามาในชีวิต อาจใช่ในตอนแรกที่บีพยายามผูกพันธ์กับความห่วงใยของเขาไว้ เขาเป็นที่พึ่งยามบีอ่อนแอ ท้อแท้ ร้องไห้ หรือแม้เจอกับอันตราย แต่วันนนี้บีเปลี่ยนไป…
“มิกเขาเป็นคนที่ดีที่สุดในความทรงจำของบีไปตลอดกาล”
“บีได้รู้จักกับความรักที่บริสุทธิ์ แท้จริง ไม่หวังผลตอบแทนเพราะวีน”
“ปวีนไม่ได้สอนให้บีรักเขาอยู่คนเดียวในโลก เขาเคยเป็นความรักของบี”
“ปวีน คูสามารถ ในตอนนี้ไม่ได้เป็นความรักของบี แต่เป็นส่วนหนึ่งในเนื้อเยื้อของหัวใจบีเลย”
เพราะฉะนั้นสิ่งที่บีบอกได้ตอนนี้คือ บีจะไม่ลืมเค้า เพราะเค้าเป็นส่วนของหัวใจไปแล้ว แต่บีไม่ปรารถนาให้เขาต้องยึด หรือ ห่วงกังวลอะไรอีกแล้ว ในวันนี้ บีสามารถเอ่ยคำที่บีไม่กล้ายอมรับและอยู่กับการหลอกตัวเองกับจินตนาการไปวันๆๆได้แล้ว
“หลับให้สบายนะวีน ไปอยู่ในที่ที่ตัวต้องอยู่ แล้ววันหนึ่งเค้าจะไปหา” ตอนนี้บีปรารถนาให้เค้าได้มีชีวิตอันแสนสงบ ชีวิตที่บีคาดหวังว่าเค้าจะได้อยู่อย่างสบายๆ จนกว่าจะถึงวันของเรา ไม่ต้องเป็นห่วงเค้าแล้วนะตอนนี้ เค้าว่าเค้าดูแลตัวเองได้ หลับให้สบายนะ สุดที่รัก

หลับให้สบายนะคนดี
ขอให้เราได้พบกัน ได้รักกันอีกนะ บีไม่เคยเห็นเค้ามาปรากฎตัวต่อหน้าบีเลย แต่ก้อมีคนอื่นๆ ที่เห็นนะ แต่ในใจบีมีความเชื่ออยู่อย่างนึง มันเป็นความอบอุ่นใจ เวลาบีอยู่ในอันตรายอะ แบบบอกไม่ถูก บีเลยไม่รู้ว่าใช่หรือไม่ใช่ แต่บีเข้าใจวีนนะที่ไม่มาให้เห็น เพราะสิ่งสุดท้ายที่บีได้ยินจากเขาคือ “บีอย่าร้องไห้ เขาไม่อยากเห็นบีร้องไห้” ถ้าวีนมาให้เห็นชาตินี้บีคงต้องร้องไห้ทั้งชาติแน่ๆ นี่เป็นนิสัยของเขาเลย อยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ เด็ดขาด ปากหนัก และเป็นสุภาพบุรุษที่น่ารักที่สุด แล้วที่น่ารักไปกว่านั้นคือ เราชอบแมนยูเหมือนกัน เรารัก คันโตน่า คนเดียวกัน…แค่นี้บีก้อควรพอใจแล้วใช่ไหม อย่างน้อยเราก้อใจตรงกัน แม้ใกล้ก้อเหมือนไกล มองด้วยตากลับหาไม่เจอ สัมผัสไม่ได้ ไม่มีตัวตน แต่อุ่นใจทุกครั้งที่นึกถึง ยิ้มได้เสมอมากับสิ่งดีๆๆ ที่เขาเคยทำให้ ความรู้สึกดีๆ ที่เราเคยมีร่วมกัน แค่นี้ก้อพอแล้ว พอสำหรับใจของบี แม้มองไม่เห็น แต่ฉันรู้สึกถึงเธอ ส่วนหนึ่งของฉัน

ในวันที่ฉัน…แพ้

17520_644642ในที่นี้บีเชื่อว่าทุกๆ คน คงเคยเจอกับสิ่งที่เลวร้ายในชีวิต สำหรับบีตลอดเส้นทางชีวิตที่บีเดินมาบีก้อมีท้อแท้ อ่อนไหว บ่อยครั้งบีก้อร้องไห้ เสียน้ำตา และได้แต่คิดว่า “ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้” บีฟังทุกความเห็น และพยายามปรับปรุง บางทีคนเราก้อแปลกเวลาร้ายกลับทนได้ แต่พอปรับปรุงตัวดีขึ้นเห็นว่า ด่าแล้วทนได้ ก็จะหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ แต่ประสบการณ์ในแต่ละครั้งที่ผ่านมามันทำให้บีเข้มแข็งขึ้น ในทุกๆ ครั้งที่บีแพ้ บีจะนอยด์ๆๆ ไป ในครั้งแรกๆๆ จะใช้เวลาหลายวัน แต่ทุกครั้งที่เจอเรื่องหนักๆ ในชีวิตเราจะปรับตัวได้ดีขึ้น เหมือนในครั้งนี้ บีก้อนอย แต่ยังไงก็ตาม บีต้องลุกขึ้น บีต้องเข้มแข็ง และบีต้องปล่อยให้เวลามันผ่านไปมันก็จะเป็นแค่ความทรงจำ แค่ครั้งหนึ่งในชีวิตเท่านั้น แต่รู้ไหมว่าทุกๆ ครั้งที่บีมีเรื่อง บีจะได้เห็น สันดาน ของคน แม้แต่คนที่เป็นผู้ใหญ่กว่าไม่รู้กี่รอบ สังคมเรายังมีคำว่าอาวุโสอยู่ก้อจิง แต่มันก้อต้องอยู่ในเหตุอยู่ในผลด้วย อย่างที่บีเคยเขียนไว้ในเรื่อง “ขอบคุณ…ขอโทษ” บีไม่เถียง หรือ บีไม่สามารถบอกได้ว่าทุกเรื่องบีถูกทั้งหมด หรือ เรื่องไหนบีจะผิดทั้งหมด มันไม่ใช่ บีเชื่อว่าทุกคนมีเหตุผลของตัวเอง บีอาจจะทนได้ในหลายๆ เรื่อง แต่บางเรื่องบีก้อจะไม่ทน ถึงแม้ใครจะมองบีเป็น “ผู้หญิงร้าย” sad_by_hylluzi0nก็เถอะ แต่บีก้อยอมรับนะว่าบีร้าย บีไม่ใช่นางเอกที่ต้องยอมทุกอย่าง ยอมทุกคน เรื่องไหนบีทบทวนแล้วว่าผิด บีขอโทษและสำนึกผิดเสมอ หลายๆ คนในที่นี้คงรู้ว่าบีปากร้าย พูดไม่คิด และใครหลายๆ คนในที่นี้อีกเช่นกันที่รู้ว่า บีเป็นคนตรงๆ แต่จริงใจ ใครจะชอบหรือไม่ชอบบีจะไม่สนคนที่ไม่ชอบบี บีจะแคร์แต่คนที่เค้าแคร์บี “ขอให้รู้ไว้เถอะ ว่าคนดีๆ แบบนี้หายาก” และในทุกครั้งที่บีมีเรื่องบีก็จะเห็นมิตรแท้ ความรักที่จริงใจเสมอบีถือว่าบีโชคดีนะ ในเรื่องที่เกิดขึ้นกับบี เรื่องราวต่างๆ เหล่านี้บีได้รับความรัก ความอบอุ่น ไม่ว่าเป็นเป็นเพื่อนๆ ครอบครัว บีว่าสิ่งเหล่านี้เป็นพื้นฐานสำคัญในการดำรงอยู่ได้ ของชีวิตคนหนึ่งคน ทุกคนสามารถเป็นกำลังใจให้กับครอบครัว เพื่อนๆ หรือผู้คนรอบข้างได้เสมอนะ อย่าคิดว่าตัวเราไม่มีค่า เรามีค่าเสมอตราบเท่าที่เราเห็นคุณค่าของตัวเอง ใครเค้าไม่รักไม่เอ็นดู ก็อย่ารัก และไม่ต้องทำแม้แต่แกล้งเห็นใจ หรือเอ็นดู สิ่งที่แย่ที่สุดของคนเราก็คือ “การที่เราไม่ได้เป็นตัวของตัวเอง และ การโกหกตัวเอง” วันนี้หากใครท้อแท้ อ่อนไหว คุณสามารถทำได้ แต่อย่าอ่อนเอ จนทำลายชีวิตตัวเอง คนเราเขาให้เกิดมาสร้างกรรมดี เพราะฉะนั้น จงทำดี ต่อไป ยึดมั่นในตัวเอง และอย่าลืมที่จะเคารพตัวเอง คนเราเกิดครั้งเดียวตายก็ครั้งเดียวยังไม่ต้องคิดถึงชาติไหนๆ แค่ทำวันนี้ให้ดีก้อพอ หากเราพลาด เราก้อเริ่มใหม่ยังมีคนอีกมากมายที่พร้อมจะอภัย และยังมีคนอีกมากที่กำลังลำบากเหมือนกัน ฉะนั้นท้อได้แต่อย่าถอยนะคะ อย่างมากเราก้อยืนอยู่นิ่งๆ แล้วค่อยก้าวต่อ…ฟ้าหลังฝนจะต้องดีกว่าเสมอ ต้องมีวันหนึ่งต้องเป็นของเรา
bodyslam_S400

วันนี้บีมีบทเพลง 3 บทเพลง(อันที่จิงมีอีกมากมาย) สำหรับให้ความหวัง กำลังใจ ไม่ต้องทนทุกข์ทรมาณแต่เพียงผู้เดียว ต้องขอขอบคุณคนทำเพลง คนสร้างสรรค์ผลงาน ขอบคุณทุกๆ คนที่เกี่ยวข้อง ทำให้อย่างน้อยก็มีบี 1 คนที่ชื่นชม ชื่นชอบ และจะไม่ลืมพวกคุณตลอดไป ยินดีแบ่งปันนะคะถ้าใครท้อๆ และมาอ่านบทความนี้ ถ้ามันช่วยให้คุณดีขึ้น บีก้อดีใจ…ท่านผู้ชม
*สรุปวันนี้จะเอาไงกัน สรุปทางไหนก็ไม่พ้นโดนด่า ซ้ายมือก็มี ขวามือก็มี เสียงลอยเข้ามา จะเอาไงดี ก็ทำไปแล้วก็ไม่พ้นคนว่า ให้ตรงใจคน แล้วใคร คนที่ทำ มันก็ทำ ทำเข้าไป ทุกทีมีแต่โดน โดนหูชาจนเบื่อ แล้วก็โดนจนได้ ทำไงจะให้โดนทุกด่า ทุกทุกคนต่างคน ก็จะเอา เอาอย่างนั้น เอาอย่างนี้ ทุกที มีแต่เสียง มีแต่เถียง มีแต่โวยแต่วาย เมื่อไรจะถูกใจพี่ เมื่อไรจะเปิดใจบ้าง เมื่อไรจะมีสักครั้งที่เป็นอย่างใจ ไม่มีความดีความชอบ ไม่มีรางวัลจะมอบ ไม่เคยต้องการหรอก ไม่ซ้ำไม่เติมก็ขอบใจ เมื่อไรจะถูกใจพี่ เมื่อไรจะเปิดใจบ้าง แค่อยากจะมีสักครั้งน้องขอได้ไหม ไม่มีความดีความชอบ ไม่มีรางวัลจะมอบ ไม่เคยต้องการหรอกใจ เข้าใจเรากันหน่อย บางครั้งบางทีก็บ่อย แค่นี้ก็ดีจะตายไป (ชีวิตก็คงไม่โหดร้าย) สรุปแบบนี้ยังทำตามใคร สรุปแบบไหนไม่โดนว่าโดนบ่น หัวใจคนทำซ้ำโดยคนดู ไม่ให้ตายยังไง จะเอาไงดี ก็ทำไปแล้วก็ไม่พ้นคนว่า ให้ตรงใจคน ทำไมยังไม่โดนสักตา โลกใบกลมๆ ดูจะแบนลงทุกๆวัน หัวใจคนเราก็ยิ่งนับวันดูยิ่งดำก็แค่มองทุกที และโลกไม่ค่อยดีกลับ เรื่องช่างโหดร้าย น้ำใจของเราของเรา ทิ้งมันไปจนหมด ช่วยหน่อยๆ แล้วเมื่อไรจะถูกใจพี่ เมื่อไรจะเปิดใจบ้าง แค่อยากจะมีสักครั้งที่เป็นอย่างใจ ไม่มีความดีความชอบ ไม่มีรางวัลจะมอบ ไม่เคยต้องการหรอกใจเขาใจเรากันหน่อย บางครั้งบางทีก็บ่อย แค่นี้ก็คงจะซึ้งใจ เมื่อไรจะถูกใจพี่ เมื่อไรจะเปิดใจบ้าง เมื่อไรจะมีสักครั้งที่เป็นอย่างใจ ไม่มีความดีความชอบ ไม่มีรางวัลจะมอบ ไม่เคยต้องการหรอก ซ้ำไม่เติมก็ขอบใจ นั้นก็โดนจนได้ นั้นไงก็หลบไม่ได้ แค่อยากจะมีสักครั้งน้องขอได้ไหม ถ้าหากอะไรมันแย่ ก็อยากให้ช่วยกันแก้ ในเมื่อคนเรา มือก็มีเท่าๆกัน เราก็มาช่วยๆกัน แค่นั้นก็ดีจะตายไป
**ตะเกียกตะกาย ก็มา อย่าง อด-ทน ลำบาก ลำบน แต่ฉัน ก็ยัง ก้าวมา ถึงแม้ ไม่ดีมาก
แต่ก็คิด ว่ามาก-กว่า บางคน ที่เขา ยอมแพ้กลางทาง นั้น มีคนนับล้าน ที่เดิน ด้วยกัน-มา
เป็นการค้นหา ชีวิต และความใฝ่ฝัน หลายครั้ง ต้องล้มลง และตัวฉัน ก็เช่นกัน แต่คำที่ฉัน จำได้ขึ้นใจ นั่นคือ จงแปรความทุกข์ ที่ทนเก็บไว้ให้เป็นกำลัง เอาความผิดหวัง เป็นเครื่อง ทดสอบ พิสูจน์ กำลังใจ เอาความแพ้ ให้มัน ช่วยเตือนให้ ระวังไว้ และ วันนั้น ก็คง ไม่ไกล ไปกว่า จะก้าว ไปหามัน จงแปรความทุกข์ ที่ทนเก็บไว้ ให้เป็นกำลัง เอาความผิดหวัง เป็นเครื่อง ทดสอบพิสูจน์ กำลังใจ เอาความแพ้ ให้มัน ช่วยเตือน ให้ ระวังไว้ และ วันนั้น ก็คง ไม่ไกล ไปกว่าจะก้าว ไปหามัน คงมี ซักครั้ง ที่คน จะอ่อน-แอ เวลาที่แพ้ ความฝัน มันดู ห่างไกล หลงเหลือ แค่ทางหนึ่ง ที่จะช่วย เอาไว้-ได้ เพียงจำ คำนี้ เอาไว้ในใจ นั่นคือ จงแปรความทุกข์ ที่ทนเก็บไว้ให้เป็นกำลัง เอาความผิดหวัง เป็นเครื่อง ทดสอบ พิสูจน์ กำลังใจ เอาความแพ้ ให้มัน ช่วยเตือนให้ ระวังไว้และ วันนั้น ก็คง ไม่ไกล ไปกว่า จะก้าว ไปหามัน จงแปรความทุกข์ ที่ทนเก็บไว้ให้เป็นกำลัง เอาความผิดหวัง เป็นเครื่อง ทดสอบ พิสูจน์ กำลังใจ เอาความแพ้ ให้มัน ช่วยเตือนให้ ระวังไว้ และ วันนั้น ก็คง ไม่ไกล ไปกว่า จะก้าว ไปหามัน
***แพ้ชนะ ทุกข์หรือสุข มันเป็นเช่นไร คนหนึ่งคนกว่าจะเข้าใจ ต้องรู้ต้องโดนด้วยตัวเอง
ไม่มีใครสอนให้มองเห็น ต้องล้มเองรับเอง แพ้เอง รู้เอง ถึงจะค่อยๆ เข้าใจ ถ้าหากไม่ปล่อยให้เรียนรู้ในวันนี้ แล้วจะมีวันที่เข้าใจไหม ปล่อยมันให้ล้มบ้างก็ได้ ปล่อยให้มันแพ้บ้างก็ได้
ก็แค่หกล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ แพ้ก็แค่ต้องเข้าใจ ล้มบ้างก็ได้ และเธอจะแพ้บ้างก็ได้ คำว่าชนะนั้นคงไม่ยิ่งใหญ่ ถ้าคำว่าแพ้นั้น ยังไม่เข้าใจผิดหวังหรือสำเร็จอยู่ที่ข้างใน คนหนึ่งคนกว่าจะเข้าใจ ต้องรู้ต้องโดนด้วยตัวเอง ไม่มีทางลัดให้เดินเล่นต้องล้มเอง รับเอง ลุกเอง รู้เองถึงจะค่อยๆ เข้าใจ ถ้าหากไม่ปล่อยให้เรียนรู้ในวันนี้ ก็แล้วจะมีวันที่เข้าใจไหม ปล่อยมันให้ล้มบ้างก็ได้ ปล่อยให้มันแพ้บ้างก็ได้ ก็แค่หกล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ แพ้ก็แค่ต้องเข้าใจ ล้มบ้างก็ได้ และเธอจะแพ้บ้างก็ได้ คำว่าชนะนั้นคงไม่ยิ่งใหญ่ ถ้าคำว่าแพ้นั้น ยังไม่เข้าใจ

****รักประเทศไทย รักผู้ปกครองแผ่นดินอย่าสุดจิต สุดใจ สุดชีวิต

“รัก”

20080218_OperationLove01เรื่องนี้บีอ่านจากเมลที่ส่งมาให้อีกที หลายๆ คนในที่นี้อาจเคยอ่านมาแล้ว บีรู้สึกประทับใจมากจริง ๆ ขนาดแค่อ่านยัง สัมผัสได้ว่านี่คือ “รัก” อย่างแท้จริง คนที่มีความรักอยู่กับตัว หรือ แอบรัก จะอะไรก็ตามแต่ถ้าคิดจะมีความรัก บีก็อยากให้จิตใจของบีดีงามเหมือน “คุณน้ำ” และไม่ว่าคุณ หรือคนที่รู้จักคุณได้มาเห็นนี้ ขอให้รับรู้ไว้ว่าบีไม่มีเจตนาใดๆ ทั้งสิ้นที่จะนำเรื่องคุณมาประจานหรือเผยแพร่ เพียงแต่อยากยกย่องให้กับความรักที่คุณมี ที่ใครหลายคนไม่สามารถทำอย่างคุณได้ บีปลื้มคุณมากจิงๆ ค่ะ ถ้าเป็นไปได้ขอให้คุณรับรู้ด้วยนะคะ ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ดาวดวงไหน สวรรค์ชั้นใดก็ตาม แต่เรื่องของคุณจะอยู่ในใจบีตลอด

คนรอ..Moody

4คนบ้ารอการที่เรายืนรอใครที่ค้นหามานาน ถึงแม้จะเมื่อยและทรมาณ แต่มันก็ทำให้เรารู้คุณค่าและความหมายของมัน (ถ้าเขาเห็นค่าเราด้วยนะ) มากกว่าที่จะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ การที่เราสูญเสียมาแล้วครั้งหนึ่ง(หรือหลายครั้ง) ทำให้เรารู้คุณค่าของสิ่งนั้นจนไม่อาจยอมสูญเสียได้อีกครั้ง มิเช่นนั้นการรอคอยจนมาถึงวันนี้ก็สูญเปล่า(แต่เราก้อทำเสียไปหลายครั้ง)แม้แต่ปาฏิหารย์ก็ไม่สามารถเกิดได้ทุกครั้ง
แต่ใครบางคนที่กำลังรอ เขาไม่เคยเห็นเราอยู่ในสายตาเลย ไม่คิด ไม่แม้แต่จะคิด ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปกี่เดือนกี่ปี รักมากแค่ไหนก็ตาม เราก็เป็นได้แค่คนรอ (ของตาย) บางทีการเดินออกมาจากชีวิตเขาอาจเป็นของขวัญที่ทำให้เขาได้ จากคนรอที่น่ารำคาญ ตอนนี้คุณไม่ใช่คนถูกเลือก เพราะเขาไม่เคยเห็นคุณอยู่ในตัวเลือก แต่มองอีกมุมคุณลองเลือกเอาระหว่าง ให้เขาสบายใจโดยการเดินออกมา ตัดใจซะ หรือ รอเป็นของตายอย่างทรมาน ปาฏิหาร์มีจริงแต่อาจไม่ได้เกิดกับเราเสมอไป เรามีคุณค่าเสมอ เราไม่สามารถกำหนดให้ใครมารักเราได้ แต่เราสามารถควบคุมตัวเราให้รัก หรือ ไม่รักได้ ทุกสิ่งไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล การเดินออกมาจากชีวิตเขาก็ไม่ต้องมีเหตุผล หรือเหตุผลในการตัดใจออกมาเพราะรักมาก กับ ไม่รักแล้ว ไม่อยากรอแล้ว สำหรับหรับฉันคงเป็นเพราะรักมาก แต่ก็รักตัวเองมากเหมือนกัน ถึงแม้จะไม่ได้ใจเขา เราเอารักกลับคืนใจตัวเองดีกว่าไหม???
*เลือกเอาระหว่างคนที่เรารัก กับ คนที่รักเรา (ถ้าเป็นคนๆเดียวกันได้ถือว่าโชคดี)
**ความเหงาที่เกิดจากการเป็นโสดทรมาณน้อยกว่าความรักที่ไม่สมหวัง ไมว่ากรณีใดๆ
***เปลี่ยนมารักประเทศไทยแทนแล้วกัน