Beauty of Bangkok in the night.

บ้านเมืองเรางามถึงเพียงนี้ ไม่ได้งามแต่รูปที่เห็นเพียงภายนอก หากแต่ภายในก้องามงดหมดจดสมเป็นแผ่นดินไทยแผ่นดินทอง ผืนแผ่นดินที่ให้ชีวิต ครอบครัว ความรัก หน้าที่การงาน หากแต่วันนี้เราจักแตกสามัคคีกัน มิร่วมใจเป็นหนึ่งเดียวดั่งแต่ก่อน อีกหน่อยเราคงไม่เหลืออะไรเลยแม้แต่ดินที่เราเหยียบย่างทุกวัน บรรพบุรุษท่านสอนสั่ง ขอให้พวกท่านเป็นตัวอย่าง เราแตกแยกความปรองดอง แล้วเป็นไง สูญสิ้นกรุงศรีอยุธยาอันเรืองรอง เพียงเพราะความเห็นแก่ตัวของบางคน ยังโชคดีเป็นบุญของลูกหลาน ที่สามารถกอบกู้เอกราชคืนมาได้ ไม่อย่างนั้นเป็นทาสมันจนวันตาย สูญสลายหมดสิ้นตระกูลไทย บรรพบุรุษท่านสอนสั่งเป็นหนักหนา ความรักชาติ สามัคคี ปรองดองเป็นพลังมากแค่ไหน ต้องหลั่งเลือด หลั่งน้ำตามากเท่าใด กว่าจะได้ความเป็นไทในแผ่นดิน แต่วันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่ หน้ามืดตามัวตั้งแง่ทะเลาะกันอยู่ได้ ไม่มีเราแผ่นดินอยู่ได้ลูกหลานอยู่ได้ แต่ถ้าไม่มีแผ่นดิน…แล้วไซร้แม้แต่หมามันยังอยู่ไม่ได้แล้วเราจะเหลืออะไร ถึงวันนั้นจะเอาหน้าไปสู้บรรพบุรุษได้อย่างไร ขอร้องเถอะกลับมาเป็นชนชาวไทยรักแผ่นดิน หยุดทำร้ายบ้านเกิดเมืองนอนประเทศที่เป็นผู้ให้…กันสักที

จินสุภา

Advertisements

วีรบุรุษตำรวจไทย

s16
จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง

จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

เราจะไม่ลืมพวกท่านตลอดไป….พวกคุณคือ “นักรบผู้กล้า” สมควรแก่การที่ประชาชนจะยกย่อง บางคนอ่านเรื่องพวกเขาแล้วถึงกับต้องหลั่งน้ำตา ในสายโลหิตที่ส่งคุณได้เป็น “คนพิเศษ” ถ้าใครบอกว่าคนไทยลืมง่าย ไม่ได้ใช้คำนี้กับบีแน่ ขอบคุณครอบครัวของพวกเขาที่เสียสละได้มากขนาดนี้

วันนี้วันอะไร????? เอ่ยยยยย

” ”

หนูบีตอบให้วันนี้วันตำรวจไทยไงค่ะ เย้

” ”

อย่าเงียบเหมือนไม่แยแสกันอย่างนี้สิคะ เดี๋ยวคุณตำรวจน้อยใจนะคะ บีคิดว่ายังคงมีตำรวจดีอีกมากที่ต้องการกำลังใจ อย่าให้เรายกย่องแต่ตอนที่เค้าไม่มีลมหายใจซิคะ บียังคงเชื่อว่า ยังมีอีกมากกก ที่ทำหน้าที่ปิดทองหลังพระอยู่ในขณะนี้ ถ้าใครได้อ่าน หรือ เห็นข้อความแล้วบีฝากไปบอกพวกเค้าเหล่านั้นนะคะ “สู้ต่อไป ทำลายภาพลักษณ์ให้ได้” ส่วนพวกเกียร์ว่าง หรือ….จนเน่าเหม็นไปหมด อ่านแล้วก่อช่วยจำไว้ด้วยนะคะว่าครั้งนึงพวกคุณก้อเคยมีอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่เหมือนพวกเขาเหล่านี้ไม่ใช่หรือคะ ใครที่เพิ่งเริ่มต้องออกมาจาก….ระบอบให้ได้นะคะ

ท่ามการความสับสนวุ่นวายในโลก มนุษย์ จนถึงความวุ่นวายในประเทศไทย คนกรุงฯก็เพิ่งได้พัก หลังจากต้องรบกับ…มายาวนาน ในปัจจุบันนี้ ฉันเห็นคนที่เสียสละ หรือ ทำเพื่อประเทศจริงๆๆ มีน้อยเต็มที ทำให้หวนระลึกถึงเหล่าวีรชนคนกล้าตั้งแต่สมัยเก่าก่อน ไม่ว่าจะเป็นนักรบชาวบ้านบางระจัน ฯลฯ ที่ยอมสิ้นชีวาเพื่อปกป้องแผ่นดินที่พวกเขาหวงแหน ที่อาศัยเป็นที่อยู่ ที่กิน เจริญเติบโตขึ้นมา เมื่อมีศตรูมารุกราน เขาขอปกป้องเต็มที่ แม้กระทั้งชีวิตยังมิเคยคิดเสียดาย มาถึงในปัจจุบันนี้ฉันคิดว่าคงมีเช่นนี้อีกน้อยมากกก เพราะส่วนใหญ่มองเห็นแต่ละการกระทำล้วนแล้วออกไปทางเห็นแก่ตัวทั้งสิ้น เรื่องของตัวเองต้องมาก่อน พวกข้าต้องมาก่อน โกงกินบ้านเมือง จนเสียหายทำลายประเทศชาติที่มีบุญคุณล้นเหลือ สร้างตัว สุขสบายได้ มีเงินมีทองจับจ่ายใช้สอยอย่างสบายมือ หากแต่หามีความพอไม่ จนสุดท้ายขนาดแผ่นดินที่ตนอาศัยได้มาเกิดก็ยังจะเอาไป ยกให้ผู้อื่น ทำเหมือนตัวเป็นเจ้าของประเทศ ทั้งที่บรรพบุรุษเราหลั่งเลือดทาแผ่นดินเพื่อปกป้องให้ลูกหลานได้อาศัยอยู่ กิน นี่เพราะอำนาจและผลประโยชน์คำเดียวแท้ๆ นำมาซึ่งความเลวร้ายทำภัยแก่ประเทศ ผู้คนต้องฆ่ากันตาย โดยที่ยังไม่รู้จักกันเลยด้วยซ้ำ แม้แต่ตัวของเราก็เถอะฉันยังเห็นว่าฉันยังมีความเห็นแก่ตัวอยู่มากมาย เมื่อเทียบกับผู้ที่เสียสละเพื่อปกป้องแผ่นดิน ซึ่งมันมิใช่แผ่นดินของใคร หากแต่มันเป็นแผ่นดินของพวกเราลูกหลานเหล่าวีรชนคนกล้าแต่เก่าก่อนแผ่นดิน ไทยแผ่นดินของเราทุกคน ถึงตัวฉันจะไม่ได้เป็นคนดีมากเท่าไหร่ หรืออาจเรียกได้ว่าเป็นประโยชน์ต่อคุณของแผ่นดินน้อยเต็มที หากแต่เป็นแผ่นดินนี้ต่างหากให้คุณประโยชน์กับฉันเหลือคณานับ แต่ฉันก็ไม่คิดขายชาติ ไม่เคารพต่อราชบัลลังก์ เพราะฉันกล้าพูดได้อย่างเต็มภาคภูมิ ฉันเป็นคนไทย เกิดบนผืนแผ่นดินไทย หากตัวเองแม้มิได้มีความสามารถมากพอที่จะทำประโยชน์อย่างมากมายตอบแทน แต่ก็ไม่เคยคิดทำทุรยศใช้เหล่ห์เหลื่ยมอันชาญฉลาด โกงบ้านโกงเมืองไม่รู้จักคำว่าพอเพียง ตัวฉันเองก็รักแผ่นดินไทยผืนนี้มาก แต่ฉันคงมิอาจรู้ได้เลยว่าจะรักได้มากเทียบเท่าเศษเสี้ยวของ “นักรบผู้กล้า” ผู้ที่เสียสละ รักแผ่นดินนี้ยิ่งกว่าชีวิตตนเอง ซึ่งฉันคิดว่าคนเหล่านี้เหลืออยู่น้อยเต็มที ฉันรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ยังได้เกิดมาร่วมชาติ ร่วมสมัย กับคนดีๆ แบบนี้ ผู้กล้าเหล่านี้ ท่านนี้ทำให้ฉันได้รับรู้ว่าท่ามกลางชีวิตที่วุ่นวายแต่เรื่องของตนเอง ยังมีบุคคลอีกกลุ่มหนึ่งเสียสละเพื่อประเทศได้ ยังมีคนดี มีอุดมการณ์ เสียสละแม้กระทั้งชีวิตของตนเอง
เฉกเช่น

ร.ต.อ.ธรณิศ ศรีสุข หรือ ผู้กองแคน และ

ร.ต.ต.กฤตติกุล บุญลือ
ty2

ทั้งสองคนนี้แทบจะเรียกได้ว่า มีทุกอย่างสมบูรณ์พร้อม ทั้งทางด้านรูปลักษณ์ การศึกษา ฐานะ โดยเฉพาะ
ผู้กองแคน ทั้งสองเป็นคนเก่ง กล้า กล้าที่จะเลือกลงไปพิทักษ์แผ่นดินซึ่งเป็นพื้นที่สีแดง ด้วยหวังว่าจะทำให้คนที่อยู่ที่นั่นได้รับความปลอดภัย พวกเขาจะไปที่อืนก็ได้ หากแต่พวกเขามีหัวใจแห่งวีรบุรุษผู้รักชาติ หวงแหนแผ่นดินยิ่งกว่าชีวิตตนเอง คิดถึงประเทศชาติมาก่อนอะไรทั้งมวล รวมถึงคนที่อยู่ข้างหลัง ความเสียสละอย่างนี้สมควรอย่างยิ่งแก่การได้รบการขนานนามเป็น “วีรบุรุษ” สืบสายโลหิตมาแต่โบราณกาล หากแผ่นดินไทยมีคนที่คิดอย่างนักรบสองคนนี้ ประเทศไทยคงเจริญไม่น้อย ดังชื่อที่ขนานนาม “ธรณิศ” คือ ผู้ยิ่งใหญ่แห่งแผ่นดิน
และ “กฤตติกุล” คือ ผู้นำชื่อเสียงแก่วงศ์ตระกูล

ฉันอดคิดไม่ได้ว่าชื่อนี้ถูกตั้งขึ้นโดยชะตาฟ้าขิตที่ส่งพวกเขามาเพื่อ หน้าที่อันยิ่งใหญ่นี้ สมแล้วที่พวกเขาจะได้รับเกียรติสูงสุดตราบจนสิ้นลมหายใจแห่งชีวิต ธงไตรรงค์ที่คลุมกายแก่นักรบที่เสียสละในหน้าที่ เพื่อแผ่นดิน เป็นความภูมิใจสูงสุดแห่งนักรบผู้กล้าที่ได้รับพระราชทานกระบี่อย่างใกล้ชิด ภายใต้เบื้องพระยุคลย์บาท ฉันขอจำชื่อนักรบอันทรงเกียรตินี้ไว้ตราบจนวัน สิ้นลมหายใจ จดจำความเสียสละ ความกล้าหาญ ความรักชาติ ยิ่งกว่าชีวิตตนเอง หากฉันโชคดีในชีวิตได้มีโอกาสตอบแทนคุณแผ่นดินอย่างนี้บ้างคงดี สองวีรบุรุษนี้สมควรแล้วแก่การยกย่องเกียรติยศอันยิ่งใหญ่แห่งแผ่นดินไทย แห่งราชบัลลังก์ แห่งประชาชน แห่งวงตระกูล และตัวฉันเอง ในสิงที่พวกเขาเลือก ตราบจนสิ้นลมหายใจของชีวิต ในปณิธานอันแรงกล้า “ขอปกป้องผองไทยชั่วนิรันดร์ สิ้นชีวันก็ยังห่วงหวงแผ่นดิน”
อีกผู้หนึ่งที่หน้ายกย่องไม่แพ้กัน คือ “ดาบตำรวจชิด ทองชิด” ที่ถึงแม้มียศเป็นนายดาบแต่ต่อสู้กับส่วยทางหลวงอย่างไม่ย่อท้อ จนสิ้นชีพเช่นกัน

“ความฝันอันสูงสุด” เพลงอันทรงเกียรติที่นักรบที่สิ้นชีวันในหน้าที่ ในสนามรบ ในการปกป้องผืนแผ่นดินทุกคนสมควรจะได้รับ

ขอฝันใฝ่ในฝันอันเหลือเชื่อ ขอสู้ศึกทุกเมื่อไม่หวั่นไหว
ขอทนทุกข์รุกโรมโหมกายใจ ขอฝ่าฟันผองภัยด้วยใจทะนง

จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง

จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

ไม่ท้อถอยคอยสร้างสิ่งที่ควร ไม่เรรวนพะว้าพะวังคิดกังขา

ไม่เคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา ไม่เสียดายชีวาถ้าสิ้นไป

นี่คือปณิธานที่หาญมุ่ง หมายผดุงยุติธรรมอันสดใส

ถึงทนทุกข์ทรมานนานเท่าใด ยังมั่นใจรักชาติองอาจครัน

โลกมนุษย์ย่อมจะดีกว่านี้แน่ เพราะมีผู้ไม่ยอมแพ้แม้ถูกหยัน
ยังคงหยัดสู้ไปใฝ่ประจัญ ยอมอาสัญก็เพราะปองเทิดผองไทย

ฉันยังคงเสียดายชีวิตของเหล่าผู้กล้านี้เป็นอย่างมาก หากผู้มีอุดมการณ์ เสียสละเพื่อประเทศได้ขนาดนี้ยังมีชีวิตอยู่ คงทำประโยชน์ให้กับประเทศอีกมาก เสียดายจริงๆๆ…ผิดกับคนที่จ้องทำลายล้างแผ่นดิน โกงชาติ บ้านเมือง ทั้งที่เรียนจบจากสถาบันอันทรงเกียรติเดียวกันแท้ๆ ลองหันกลับมาดูรุ่นน้องของพวกคุณ แล้วเอาพวกเขาเป็นเยี่ยงอย่างบ้าง ประเทศไหยในตอนนี้คงไม่เละเทะแบบนี้…

การเมือง…เรื่องวุ่น

2

เมื่อคืนวันพฤหัสบีได้ดูการใช้ประโยชน์จากรัฐสภาเสนอความคิดเห็นในการแก้ไขวิกฤติที่ไทยต้องเผชิญ…(คุณก้อรู้ว่าใคร?) จิงๆก้อได้ฟังความเห็นของสมาชิคในสภาผู้แทนหลายๆ ท่าน ตั้งแตท่านนายกฯ รัฐมนตรีต่างๆ ทั้ง ส.ส ฝ่ายรัฐบาล ฝ่ายค้าน หรือจะเป็นวุฒิสภาด้วย อันที่จิงก้อฟังทุกวันแหละไม่อยากพลาด (ผู้หญิงยุคใหม่ใส่ใจการเมืองค่ะ) แต่บังเอ๊ญ บังเอิญมากๆๆๆๆๆ ที่ได้ฟังท่านสมาชิกวุฒิสภาท่านหนึ่ง พูดนิ่งๆเรียบๆ แต่น้ำเสียงนี่เฉียบขอกมากเลย แล้วประทับใจมากกกก แต่เนื่องจากดูสลับกันไป-มากะ “เป็นต่อ” เลยสรุปใจความที่ท่านพูดเป็นสาระสำคัญดังนี้ “ผมเคารพทุกๆ คนที่มีสิทธิ์ มีเสียงในการขับไล่ผู้ที่เห็นว่าไม่สมกับตำแหน่งทางการเมืองที่ได้รับ หรือ มีความเชื่อ ศรัทธาบุคคลใดบุคคลหนึ่ง ที่คุณเชื่อว่าเค้าเป็นคนดี (หนีตายก่อนตามคำพูดของท่านเล้ย…”ทันทีที่เสียงกระสุนปืนดังขึ้นแม้แต่นัดเดียว…ผมจะกลับมายืนเคียงข้างพี่น้องของผม เอ่อ!!! รู้สึกว่าวันนั้นท่านและโคตรเหง้าศักราชทั้งตระกูลของท่านติดภาระกิจอยู่เมืองนอกเมืองนากันทั้งนั้น ล้านจะบังเอิญ อันนี้เติมเองค่ะ เติมเอง) เป็นผู้สร้างแผ่นดิน นำรัฐไทยใหม่ ผู้เป็นผู้นำของรากหญ้า หรือจะเป็นใคร หรือ อะไรก็ตาม แต่สิ่งนั้นจะต้องไม่ยิ่งใหญ่ไปกว่าประเทศชาติ ไม่ว่าใครคิดทำลายใคร หรือ แสดงออกอย่างไร การแสดงออกนั้นต้องไม่เหนือประเทศชาติ”