ความทรงจำ ความคิด

ความทรงจำอันนี้เป็นอีกปีหนึ่ง ซึ่งบีเขียนไว้นานแล้วเพียงแต่ว่า บีอยากรวบรวมให้มันอยู่ด้วยกันเพราะบีจะเขียนถึงเขาทุกปีในวันที่หก ถึง สิบ สิงหาคม แล้วบีได้แต่หวังไว้ว่าสักวันนึง เขาจะได้มาอ่นสิ่งที่บีได้บันทึกไว้ ณ ที่แห่งนี้ มันเป็น “ความคิด” ที่บีได้ฝากเอาไว้ เขาจะได้รู้ว่าบีไม่มีวันลืมเขาแน่นอน และบีได้แต่หวังไว้ลึกๆ ในใจว่าเราจะได้กลับมาพบกัน คู่กัน อีกครั้ง ในชาติภพใด ภพหนึ่ง ความรักของเราจะแข็งแรงกว่านี้ และ เราต้องไม่จากกันเร็วเกินไปเหมือนเช่นตอนนี้ เราจะไม่มีวันทิ้งให้ใครใช้ชีวิตแทนเราได้ วันนั้นขอให้เราเข้มแข็งกว่านี้ และบีจะทำทุกทางให้เราได้รักกัน บีสัญญา

เริ่มเดือน “สิงหาคม” อีกปีแล้ว เป็นปีที่เท่าไหร่ ไม่อยากจำ ไม่รับรู้ ไม่

ยอมรับความจริงทั้งหลาย นับตั้งแต่วันที่เค้าจากไป ฉันยังไม่สามารถลืม

ใครคนหนึ่งซึ่งตอนนี้ฉันเองก็ไม่รู้ว่าเค้าอยู่ไหน เป็นอย่างไร? เค้ายังจำ

ฉันได้ไหม? สิ่งที่รู้เพียงอย่างเดียว คือภาพความทรงจำระหว่างฉันกับ

เค้า เราได้มีความสุข/ทุกข์ร่วมกัน เวลาเรามีกันและกัน แม้เป็นเพียง

เวลาช่วงสั้นๆ แต่ดูเหมือนทุกอณูในความทรงจำของฉันกลับมิเคยลืม

เค้ายังคงแจ่มชัดในดวงตา ในหัวใจ แม้จะมีใครผ่านเข้ามาในชีวิตมาก

มาย แม้พบกับรักครั้งใหม่ แต่เค้ายังคงเป็นส่วนหนึ่งของใจฉันเสมอ

เวลาฉันท้อแท้ พ่ายแพ้ให้ทุกสิ่ง เค้าเป็นเสมือนกำลังใจของฉันตลอด

เวลา “เพียงแค่ฉันหลับตา” จะเห็นภาพเค้าผู้เป็นที่รักกำลังยิ้มแยกเขี้ยว

ให้ฉันอยู่เสมอ เค้าสอนให้ฉันรู้จักคำว่า “รักบริสุทธิ์” การเสียสละ ไม่

ต้องการครอบครอง ไม่ต้องการเป็นเจ้าของ ไม่ต้องการสิ่งใดๆ ตอบแทน
ขอแค่ได้เห็นเค้ามีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้อย่างมีความสุข มีอนาคตที่สวย

งาม มีรักที่ดี แม้รักนั้นไม่ใช่ฉัน จะไม่มีการรอคอย หรือหวังสิ่งใดตอบ

แทนนอกจากความปรารถนาดีที่มีให้ นี่เป็นบทเรียนแห่งชีวิตสุดท้ายที่

เค้าสอนฉันเอาไว้ ด้วยชีวิตของเค้าเช่นกัน ถึงแม้ตอนนี้ฉันจะเข้มแข็ง

ไม่ร้องไห้ แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันลืมเค้า บางคนอาจใช้เวลาเพื่อลืม

บางสิ่งแต่ฉันกลับใช้เวลา ในการเก็บความทรงจำทุกสิ่งเกี่ยวกับเค้าตราบ

นานเท่านาน เป็นส่วนหนึ่งในหัวใจและจิตวิญญาณ หากมีสิ่งใดที่ฉันจะ

เสียใจคงมีเพียงอย่างเดียว คือฉันรักเค้าน้อยไป ฉันไม่ยอมสู้เพื่อเรา ไม่

ได้ทำความรักของเราให้เต็มที่ แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะเพราะตอนนี้ฉันก็

ยังมีชีวิตอยู่ ยังยิ้มได้ มีความสุขได้ แม้ฉันไม่สามารถมองเห็นเค้าด้วย

ตาเปล่า แต่ฉันรู้สึกถึงเค้ากำลังโอบกอดเวลาฉันร้องไห้ อยู่ใกล้ๆคุ้ม

ครองฉันตลอดเวลากระทั้งฉันมีแรงพอที่จะยืนได้อีกครั้ง และฉันจะยังคง

มีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้ในส่วนของฉันและแทนในส่วนของเค้าด้วย และ

ฉันมั่นใจว่าอีกไม่นานเราจะได้พบกัน”สุดที่รัก”ของฉัน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s