ธรรมะสำหรับคนทำงาน

กำลังใจดีๆๆ จากพระ นำมาฝากกันค่ะ
ความสุข ๒ ชั้น : โดยพระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต

อาตมาอ่านเจอกลอนในหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง ที่ผู้เขียนระบายไว้ได้สาแก่ใจมากเลย

เร็ว ก็หาว่าล้ำหน้า
ช้า ก็หาว่าอืดอาด
โง่ ก็ถูกตวาด
พอฉลาด ก็ถูกระแวง
ทำก่อน บอกไม่ได้สั่ง
ทำทีหลัง บอกไม่มีหัวคิด
เฮ้อ นี่แหละชีวิตคนทำงาน

ข้างต้น น่าจะเป็นกลอนที่โดนใจบรรดาคนทำงานหลายๆ คน เพราะสะท้อนความรู้สึกกดดันอย่างชัดเจน ซึ่งจากการได้พูดคุยกับโยมที่เข้ามาปรึกษาหารือถึงสาเหตุที่ทำงานกันอย่าง ไม่มีความสุขก็มีปัจจัยมากมาย เช่น ทำงานที่ตัวเองไม่ถนัด ทำงานที่ไม่ชอบ โดนหัวหน้างานกดขี่ หรือรู้สึกว่าหน้าที่ที่ตัวเองได้รับมอบหมายนั้นต่ำต้อย ฯลฯ
โดยจะ ว่าไปแล้ว บริษัทก็เหมือนกับบ้านหลังที่สองของเรา บางคนใช้ชีวิตในบริษัทมากกว่าที่บ้านซะอีก เพราะต้องตื่นขึ้นมาทำงานตั้งแต่ตี ๔ ตี ๕ กลับถึงบ้านก็ ๒-๓ ทุ่ม วันหนึ่งมี ๒๔ ชั่วโมง หากต้องใช้ชีวิตในการทำงาน (รวมนั่งรถไป-กลับ) วันละ ๑๐ กว่าชั่วโมงแล้ว ถ้าโยมไม่มีความสุขกับงานที่ทำ จึงเป็นเรื่องที่น่าเห็นใจมากๆ

อาตมาชอบใจคุณยามที่บริษัทแห่งหนึ่งมาก เคยถามเขาว่า ไม่เบื่อเหรอ เปิดประตูทั้งวัน เขาตอบกลับอย่างฉะฉานว่า

ไม่ เบื่อหรอกครับท่าน เพราะคนจะเข้าไปที่นี่ได้หรือไม่ได้ มันอยู่ที่ผม ถ้าผมไม่เปิดประตู ไม่อนุญาตหรือบอกไม่ให้เข้า เขาก็ไม่ได้เข้านะ อย่างพระอาจารย์มาบรรยายที่นี่ ผมไม่ให้เข้าก็ได้ … แต่ผมให้เข้าครับ ( แล้วไป)

อาตมา จึงไม่แปลกใจเลย เวลาไปทำธุระที่บริษัทนี้ทีไร มักเห็นเจ้าหมอนี่ ทำหน้าที่ตัวเองอย่างกระตือรือร้น ก็เพราะเขามีทัศนคติที่ดีต่อหน้าที่ เห็นความสำคัญของตัวเอง จึงทำให้เขาทำงานได้อย่างมีความสุข (แถมมีมุขอำกลับอาตมาอีกต่างหาก)
ดังนั้นอาตมาจึงอยากจะหนุนใจญาติโยมที่กำลังรู้สึกย่ำแย่กับงานของตัวเองว่า

ถ้าเราทำงานจนเมื่อยมือเหลือเกิน
ก็จงดีใจเถอะ ที่มีมือให้เมื่อย
ถ้าเราเดินไปเดินมาจนปวดขาเหลือเกิน
ก็จงดีใจเถอะ ที่มีขาให้ปวด
ถ้าเราเห็นหัวหน้า แล้วเซ็งเหลือเกิน
ก็จงดีใจเถอะ ที่มีหัวหน้าให้เซ็ง
ถ้าเราเห็นงาน แล้วเราเบื่องานเหลือเกิน
ก็จงดีใจเถอะ ที่มีงานให้เบื่อ

เพราะ หลายคนพอไม่มีงานให้ทำ ก็จะประท้วงกัน อยากทำงาน ! อยากทำงาน ! ดังนั้นเมื่อคุณโยมมีโอกาสทำแล้ว ก็จงทำให้ดีที่สุด เริ่มต้นด้วยการเปลี่ยนทัศนคติต่องานที่ทำก่อน เห็นความสำคัญของหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายให้ได้ ทำมันอย่างเต็มที่และดีที่สุด เหมือนดั่งคุณยามที่อาตมายกมาเป็นตัวอย่างข้างต้น

อาตมาเคยอ่านเจอคำแนะนำของท่านพระธรรมปิฎก (ป.อ.ประยุตฺโต) ในหนังสือเล่มหนึ่ง ท่านเขียนชี้แนะไว้ว่า

งาน มีผลตอบแทนสองชั้นด้วยกัน ผลตอบแทนชั้นที่ ๑ คือ ตอนเงินเดือนออก นี่คือความสุขชั้นที่หนึ่ง ซึ่งหลายๆ คนมีความสุขในการทำงานแค่วันนั้นวันเดียว แต่ถ้าเราสามารถพัฒนาตัวเองไปพร้อมกับงานได้ มันก็จะก้าวไปสู่อีกระดับ อันนำมาซึ่งผลตอบแทนหรือความสุขชั้นที่ ๒ นั่นเอง หนึ่งเดือน คุณโยมอยากมีความสุขเพียง ๑ ชั้น หรือ ๒ ชั้น ก็เลือกเอาตามใจชอบเลย
Cute-Cartoon-Girl-Using-Laptop-335346

Advertisements

วีรบุรุษตำรวจไทย

s16
จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง

จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

เราจะไม่ลืมพวกท่านตลอดไป….พวกคุณคือ “นักรบผู้กล้า” สมควรแก่การที่ประชาชนจะยกย่อง บางคนอ่านเรื่องพวกเขาแล้วถึงกับต้องหลั่งน้ำตา ในสายโลหิตที่ส่งคุณได้เป็น “คนพิเศษ” ถ้าใครบอกว่าคนไทยลืมง่าย ไม่ได้ใช้คำนี้กับบีแน่ ขอบคุณครอบครัวของพวกเขาที่เสียสละได้มากขนาดนี้

วันนี้วันอะไร????? เอ่ยยยยย

” ”

หนูบีตอบให้วันนี้วันตำรวจไทยไงค่ะ เย้

” ”

อย่าเงียบเหมือนไม่แยแสกันอย่างนี้สิคะ เดี๋ยวคุณตำรวจน้อยใจนะคะ บีคิดว่ายังคงมีตำรวจดีอีกมากที่ต้องการกำลังใจ อย่าให้เรายกย่องแต่ตอนที่เค้าไม่มีลมหายใจซิคะ บียังคงเชื่อว่า ยังมีอีกมากกก ที่ทำหน้าที่ปิดทองหลังพระอยู่ในขณะนี้ ถ้าใครได้อ่าน หรือ เห็นข้อความแล้วบีฝากไปบอกพวกเค้าเหล่านั้นนะคะ “สู้ต่อไป ทำลายภาพลักษณ์ให้ได้” ส่วนพวกเกียร์ว่าง หรือ….จนเน่าเหม็นไปหมด อ่านแล้วก่อช่วยจำไว้ด้วยนะคะว่าครั้งนึงพวกคุณก้อเคยมีอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่เหมือนพวกเขาเหล่านี้ไม่ใช่หรือคะ ใครที่เพิ่งเริ่มต้องออกมาจาก….ระบอบให้ได้นะคะ

ท่ามการความสับสนวุ่นวายในโลก มนุษย์ จนถึงความวุ่นวายในประเทศไทย คนกรุงฯก็เพิ่งได้พัก หลังจากต้องรบกับ…มายาวนาน ในปัจจุบันนี้ ฉันเห็นคนที่เสียสละ หรือ ทำเพื่อประเทศจริงๆๆ มีน้อยเต็มที ทำให้หวนระลึกถึงเหล่าวีรชนคนกล้าตั้งแต่สมัยเก่าก่อน ไม่ว่าจะเป็นนักรบชาวบ้านบางระจัน ฯลฯ ที่ยอมสิ้นชีวาเพื่อปกป้องแผ่นดินที่พวกเขาหวงแหน ที่อาศัยเป็นที่อยู่ ที่กิน เจริญเติบโตขึ้นมา เมื่อมีศตรูมารุกราน เขาขอปกป้องเต็มที่ แม้กระทั้งชีวิตยังมิเคยคิดเสียดาย มาถึงในปัจจุบันนี้ฉันคิดว่าคงมีเช่นนี้อีกน้อยมากกก เพราะส่วนใหญ่มองเห็นแต่ละการกระทำล้วนแล้วออกไปทางเห็นแก่ตัวทั้งสิ้น เรื่องของตัวเองต้องมาก่อน พวกข้าต้องมาก่อน โกงกินบ้านเมือง จนเสียหายทำลายประเทศชาติที่มีบุญคุณล้นเหลือ สร้างตัว สุขสบายได้ มีเงินมีทองจับจ่ายใช้สอยอย่างสบายมือ หากแต่หามีความพอไม่ จนสุดท้ายขนาดแผ่นดินที่ตนอาศัยได้มาเกิดก็ยังจะเอาไป ยกให้ผู้อื่น ทำเหมือนตัวเป็นเจ้าของประเทศ ทั้งที่บรรพบุรุษเราหลั่งเลือดทาแผ่นดินเพื่อปกป้องให้ลูกหลานได้อาศัยอยู่ กิน นี่เพราะอำนาจและผลประโยชน์คำเดียวแท้ๆ นำมาซึ่งความเลวร้ายทำภัยแก่ประเทศ ผู้คนต้องฆ่ากันตาย โดยที่ยังไม่รู้จักกันเลยด้วยซ้ำ แม้แต่ตัวของเราก็เถอะฉันยังเห็นว่าฉันยังมีความเห็นแก่ตัวอยู่มากมาย เมื่อเทียบกับผู้ที่เสียสละเพื่อปกป้องแผ่นดิน ซึ่งมันมิใช่แผ่นดินของใคร หากแต่มันเป็นแผ่นดินของพวกเราลูกหลานเหล่าวีรชนคนกล้าแต่เก่าก่อนแผ่นดิน ไทยแผ่นดินของเราทุกคน ถึงตัวฉันจะไม่ได้เป็นคนดีมากเท่าไหร่ หรืออาจเรียกได้ว่าเป็นประโยชน์ต่อคุณของแผ่นดินน้อยเต็มที หากแต่เป็นแผ่นดินนี้ต่างหากให้คุณประโยชน์กับฉันเหลือคณานับ แต่ฉันก็ไม่คิดขายชาติ ไม่เคารพต่อราชบัลลังก์ เพราะฉันกล้าพูดได้อย่างเต็มภาคภูมิ ฉันเป็นคนไทย เกิดบนผืนแผ่นดินไทย หากตัวเองแม้มิได้มีความสามารถมากพอที่จะทำประโยชน์อย่างมากมายตอบแทน แต่ก็ไม่เคยคิดทำทุรยศใช้เหล่ห์เหลื่ยมอันชาญฉลาด โกงบ้านโกงเมืองไม่รู้จักคำว่าพอเพียง ตัวฉันเองก็รักแผ่นดินไทยผืนนี้มาก แต่ฉันคงมิอาจรู้ได้เลยว่าจะรักได้มากเทียบเท่าเศษเสี้ยวของ “นักรบผู้กล้า” ผู้ที่เสียสละ รักแผ่นดินนี้ยิ่งกว่าชีวิตตนเอง ซึ่งฉันคิดว่าคนเหล่านี้เหลืออยู่น้อยเต็มที ฉันรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ยังได้เกิดมาร่วมชาติ ร่วมสมัย กับคนดีๆ แบบนี้ ผู้กล้าเหล่านี้ ท่านนี้ทำให้ฉันได้รับรู้ว่าท่ามกลางชีวิตที่วุ่นวายแต่เรื่องของตนเอง ยังมีบุคคลอีกกลุ่มหนึ่งเสียสละเพื่อประเทศได้ ยังมีคนดี มีอุดมการณ์ เสียสละแม้กระทั้งชีวิตของตนเอง
เฉกเช่น

ร.ต.อ.ธรณิศ ศรีสุข หรือ ผู้กองแคน และ

ร.ต.ต.กฤตติกุล บุญลือ
ty2

ทั้งสองคนนี้แทบจะเรียกได้ว่า มีทุกอย่างสมบูรณ์พร้อม ทั้งทางด้านรูปลักษณ์ การศึกษา ฐานะ โดยเฉพาะ
ผู้กองแคน ทั้งสองเป็นคนเก่ง กล้า กล้าที่จะเลือกลงไปพิทักษ์แผ่นดินซึ่งเป็นพื้นที่สีแดง ด้วยหวังว่าจะทำให้คนที่อยู่ที่นั่นได้รับความปลอดภัย พวกเขาจะไปที่อืนก็ได้ หากแต่พวกเขามีหัวใจแห่งวีรบุรุษผู้รักชาติ หวงแหนแผ่นดินยิ่งกว่าชีวิตตนเอง คิดถึงประเทศชาติมาก่อนอะไรทั้งมวล รวมถึงคนที่อยู่ข้างหลัง ความเสียสละอย่างนี้สมควรอย่างยิ่งแก่การได้รบการขนานนามเป็น “วีรบุรุษ” สืบสายโลหิตมาแต่โบราณกาล หากแผ่นดินไทยมีคนที่คิดอย่างนักรบสองคนนี้ ประเทศไทยคงเจริญไม่น้อย ดังชื่อที่ขนานนาม “ธรณิศ” คือ ผู้ยิ่งใหญ่แห่งแผ่นดิน
และ “กฤตติกุล” คือ ผู้นำชื่อเสียงแก่วงศ์ตระกูล

ฉันอดคิดไม่ได้ว่าชื่อนี้ถูกตั้งขึ้นโดยชะตาฟ้าขิตที่ส่งพวกเขามาเพื่อ หน้าที่อันยิ่งใหญ่นี้ สมแล้วที่พวกเขาจะได้รับเกียรติสูงสุดตราบจนสิ้นลมหายใจแห่งชีวิต ธงไตรรงค์ที่คลุมกายแก่นักรบที่เสียสละในหน้าที่ เพื่อแผ่นดิน เป็นความภูมิใจสูงสุดแห่งนักรบผู้กล้าที่ได้รับพระราชทานกระบี่อย่างใกล้ชิด ภายใต้เบื้องพระยุคลย์บาท ฉันขอจำชื่อนักรบอันทรงเกียรตินี้ไว้ตราบจนวัน สิ้นลมหายใจ จดจำความเสียสละ ความกล้าหาญ ความรักชาติ ยิ่งกว่าชีวิตตนเอง หากฉันโชคดีในชีวิตได้มีโอกาสตอบแทนคุณแผ่นดินอย่างนี้บ้างคงดี สองวีรบุรุษนี้สมควรแล้วแก่การยกย่องเกียรติยศอันยิ่งใหญ่แห่งแผ่นดินไทย แห่งราชบัลลังก์ แห่งประชาชน แห่งวงตระกูล และตัวฉันเอง ในสิงที่พวกเขาเลือก ตราบจนสิ้นลมหายใจของชีวิต ในปณิธานอันแรงกล้า “ขอปกป้องผองไทยชั่วนิรันดร์ สิ้นชีวันก็ยังห่วงหวงแผ่นดิน”
อีกผู้หนึ่งที่หน้ายกย่องไม่แพ้กัน คือ “ดาบตำรวจชิด ทองชิด” ที่ถึงแม้มียศเป็นนายดาบแต่ต่อสู้กับส่วยทางหลวงอย่างไม่ย่อท้อ จนสิ้นชีพเช่นกัน

“ความฝันอันสูงสุด” เพลงอันทรงเกียรติที่นักรบที่สิ้นชีวันในหน้าที่ ในสนามรบ ในการปกป้องผืนแผ่นดินทุกคนสมควรจะได้รับ

ขอฝันใฝ่ในฝันอันเหลือเชื่อ ขอสู้ศึกทุกเมื่อไม่หวั่นไหว
ขอทนทุกข์รุกโรมโหมกายใจ ขอฝ่าฟันผองภัยด้วยใจทะนง

จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง

จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

ไม่ท้อถอยคอยสร้างสิ่งที่ควร ไม่เรรวนพะว้าพะวังคิดกังขา

ไม่เคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา ไม่เสียดายชีวาถ้าสิ้นไป

นี่คือปณิธานที่หาญมุ่ง หมายผดุงยุติธรรมอันสดใส

ถึงทนทุกข์ทรมานนานเท่าใด ยังมั่นใจรักชาติองอาจครัน

โลกมนุษย์ย่อมจะดีกว่านี้แน่ เพราะมีผู้ไม่ยอมแพ้แม้ถูกหยัน
ยังคงหยัดสู้ไปใฝ่ประจัญ ยอมอาสัญก็เพราะปองเทิดผองไทย

ฉันยังคงเสียดายชีวิตของเหล่าผู้กล้านี้เป็นอย่างมาก หากผู้มีอุดมการณ์ เสียสละเพื่อประเทศได้ขนาดนี้ยังมีชีวิตอยู่ คงทำประโยชน์ให้กับประเทศอีกมาก เสียดายจริงๆๆ…ผิดกับคนที่จ้องทำลายล้างแผ่นดิน โกงชาติ บ้านเมือง ทั้งที่เรียนจบจากสถาบันอันทรงเกียรติเดียวกันแท้ๆ ลองหันกลับมาดูรุ่นน้องของพวกคุณ แล้วเอาพวกเขาเป็นเยี่ยงอย่างบ้าง ประเทศไหยในตอนนี้คงไม่เละเทะแบบนี้…