ในวันที่ฉัน…แพ้

17520_644642ในที่นี้บีเชื่อว่าทุกๆ คน คงเคยเจอกับสิ่งที่เลวร้ายในชีวิต สำหรับบีตลอดเส้นทางชีวิตที่บีเดินมาบีก้อมีท้อแท้ อ่อนไหว บ่อยครั้งบีก้อร้องไห้ เสียน้ำตา และได้แต่คิดว่า “ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้” บีฟังทุกความเห็น และพยายามปรับปรุง บางทีคนเราก้อแปลกเวลาร้ายกลับทนได้ แต่พอปรับปรุงตัวดีขึ้นเห็นว่า ด่าแล้วทนได้ ก็จะหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ แต่ประสบการณ์ในแต่ละครั้งที่ผ่านมามันทำให้บีเข้มแข็งขึ้น ในทุกๆ ครั้งที่บีแพ้ บีจะนอยด์ๆๆ ไป ในครั้งแรกๆๆ จะใช้เวลาหลายวัน แต่ทุกครั้งที่เจอเรื่องหนักๆ ในชีวิตเราจะปรับตัวได้ดีขึ้น เหมือนในครั้งนี้ บีก้อนอย แต่ยังไงก็ตาม บีต้องลุกขึ้น บีต้องเข้มแข็ง และบีต้องปล่อยให้เวลามันผ่านไปมันก็จะเป็นแค่ความทรงจำ แค่ครั้งหนึ่งในชีวิตเท่านั้น แต่รู้ไหมว่าทุกๆ ครั้งที่บีมีเรื่อง บีจะได้เห็น สันดาน ของคน แม้แต่คนที่เป็นผู้ใหญ่กว่าไม่รู้กี่รอบ สังคมเรายังมีคำว่าอาวุโสอยู่ก้อจิง แต่มันก้อต้องอยู่ในเหตุอยู่ในผลด้วย อย่างที่บีเคยเขียนไว้ในเรื่อง “ขอบคุณ…ขอโทษ” บีไม่เถียง หรือ บีไม่สามารถบอกได้ว่าทุกเรื่องบีถูกทั้งหมด หรือ เรื่องไหนบีจะผิดทั้งหมด มันไม่ใช่ บีเชื่อว่าทุกคนมีเหตุผลของตัวเอง บีอาจจะทนได้ในหลายๆ เรื่อง แต่บางเรื่องบีก้อจะไม่ทน ถึงแม้ใครจะมองบีเป็น “ผู้หญิงร้าย” sad_by_hylluzi0nก็เถอะ แต่บีก้อยอมรับนะว่าบีร้าย บีไม่ใช่นางเอกที่ต้องยอมทุกอย่าง ยอมทุกคน เรื่องไหนบีทบทวนแล้วว่าผิด บีขอโทษและสำนึกผิดเสมอ หลายๆ คนในที่นี้คงรู้ว่าบีปากร้าย พูดไม่คิด และใครหลายๆ คนในที่นี้อีกเช่นกันที่รู้ว่า บีเป็นคนตรงๆ แต่จริงใจ ใครจะชอบหรือไม่ชอบบีจะไม่สนคนที่ไม่ชอบบี บีจะแคร์แต่คนที่เค้าแคร์บี “ขอให้รู้ไว้เถอะ ว่าคนดีๆ แบบนี้หายาก” และในทุกครั้งที่บีมีเรื่องบีก็จะเห็นมิตรแท้ ความรักที่จริงใจเสมอบีถือว่าบีโชคดีนะ ในเรื่องที่เกิดขึ้นกับบี เรื่องราวต่างๆ เหล่านี้บีได้รับความรัก ความอบอุ่น ไม่ว่าเป็นเป็นเพื่อนๆ ครอบครัว บีว่าสิ่งเหล่านี้เป็นพื้นฐานสำคัญในการดำรงอยู่ได้ ของชีวิตคนหนึ่งคน ทุกคนสามารถเป็นกำลังใจให้กับครอบครัว เพื่อนๆ หรือผู้คนรอบข้างได้เสมอนะ อย่าคิดว่าตัวเราไม่มีค่า เรามีค่าเสมอตราบเท่าที่เราเห็นคุณค่าของตัวเอง ใครเค้าไม่รักไม่เอ็นดู ก็อย่ารัก และไม่ต้องทำแม้แต่แกล้งเห็นใจ หรือเอ็นดู สิ่งที่แย่ที่สุดของคนเราก็คือ “การที่เราไม่ได้เป็นตัวของตัวเอง และ การโกหกตัวเอง” วันนี้หากใครท้อแท้ อ่อนไหว คุณสามารถทำได้ แต่อย่าอ่อนเอ จนทำลายชีวิตตัวเอง คนเราเขาให้เกิดมาสร้างกรรมดี เพราะฉะนั้น จงทำดี ต่อไป ยึดมั่นในตัวเอง และอย่าลืมที่จะเคารพตัวเอง คนเราเกิดครั้งเดียวตายก็ครั้งเดียวยังไม่ต้องคิดถึงชาติไหนๆ แค่ทำวันนี้ให้ดีก้อพอ หากเราพลาด เราก้อเริ่มใหม่ยังมีคนอีกมากมายที่พร้อมจะอภัย และยังมีคนอีกมากที่กำลังลำบากเหมือนกัน ฉะนั้นท้อได้แต่อย่าถอยนะคะ อย่างมากเราก้อยืนอยู่นิ่งๆ แล้วค่อยก้าวต่อ…ฟ้าหลังฝนจะต้องดีกว่าเสมอ ต้องมีวันหนึ่งต้องเป็นของเรา
bodyslam_S400

วันนี้บีมีบทเพลง 3 บทเพลง(อันที่จิงมีอีกมากมาย) สำหรับให้ความหวัง กำลังใจ ไม่ต้องทนทุกข์ทรมาณแต่เพียงผู้เดียว ต้องขอขอบคุณคนทำเพลง คนสร้างสรรค์ผลงาน ขอบคุณทุกๆ คนที่เกี่ยวข้อง ทำให้อย่างน้อยก็มีบี 1 คนที่ชื่นชม ชื่นชอบ และจะไม่ลืมพวกคุณตลอดไป ยินดีแบ่งปันนะคะถ้าใครท้อๆ และมาอ่านบทความนี้ ถ้ามันช่วยให้คุณดีขึ้น บีก้อดีใจ…ท่านผู้ชม
*สรุปวันนี้จะเอาไงกัน สรุปทางไหนก็ไม่พ้นโดนด่า ซ้ายมือก็มี ขวามือก็มี เสียงลอยเข้ามา จะเอาไงดี ก็ทำไปแล้วก็ไม่พ้นคนว่า ให้ตรงใจคน แล้วใคร คนที่ทำ มันก็ทำ ทำเข้าไป ทุกทีมีแต่โดน โดนหูชาจนเบื่อ แล้วก็โดนจนได้ ทำไงจะให้โดนทุกด่า ทุกทุกคนต่างคน ก็จะเอา เอาอย่างนั้น เอาอย่างนี้ ทุกที มีแต่เสียง มีแต่เถียง มีแต่โวยแต่วาย เมื่อไรจะถูกใจพี่ เมื่อไรจะเปิดใจบ้าง เมื่อไรจะมีสักครั้งที่เป็นอย่างใจ ไม่มีความดีความชอบ ไม่มีรางวัลจะมอบ ไม่เคยต้องการหรอก ไม่ซ้ำไม่เติมก็ขอบใจ เมื่อไรจะถูกใจพี่ เมื่อไรจะเปิดใจบ้าง แค่อยากจะมีสักครั้งน้องขอได้ไหม ไม่มีความดีความชอบ ไม่มีรางวัลจะมอบ ไม่เคยต้องการหรอกใจ เข้าใจเรากันหน่อย บางครั้งบางทีก็บ่อย แค่นี้ก็ดีจะตายไป (ชีวิตก็คงไม่โหดร้าย) สรุปแบบนี้ยังทำตามใคร สรุปแบบไหนไม่โดนว่าโดนบ่น หัวใจคนทำซ้ำโดยคนดู ไม่ให้ตายยังไง จะเอาไงดี ก็ทำไปแล้วก็ไม่พ้นคนว่า ให้ตรงใจคน ทำไมยังไม่โดนสักตา โลกใบกลมๆ ดูจะแบนลงทุกๆวัน หัวใจคนเราก็ยิ่งนับวันดูยิ่งดำก็แค่มองทุกที และโลกไม่ค่อยดีกลับ เรื่องช่างโหดร้าย น้ำใจของเราของเรา ทิ้งมันไปจนหมด ช่วยหน่อยๆ แล้วเมื่อไรจะถูกใจพี่ เมื่อไรจะเปิดใจบ้าง แค่อยากจะมีสักครั้งที่เป็นอย่างใจ ไม่มีความดีความชอบ ไม่มีรางวัลจะมอบ ไม่เคยต้องการหรอกใจเขาใจเรากันหน่อย บางครั้งบางทีก็บ่อย แค่นี้ก็คงจะซึ้งใจ เมื่อไรจะถูกใจพี่ เมื่อไรจะเปิดใจบ้าง เมื่อไรจะมีสักครั้งที่เป็นอย่างใจ ไม่มีความดีความชอบ ไม่มีรางวัลจะมอบ ไม่เคยต้องการหรอก ซ้ำไม่เติมก็ขอบใจ นั้นก็โดนจนได้ นั้นไงก็หลบไม่ได้ แค่อยากจะมีสักครั้งน้องขอได้ไหม ถ้าหากอะไรมันแย่ ก็อยากให้ช่วยกันแก้ ในเมื่อคนเรา มือก็มีเท่าๆกัน เราก็มาช่วยๆกัน แค่นั้นก็ดีจะตายไป
**ตะเกียกตะกาย ก็มา อย่าง อด-ทน ลำบาก ลำบน แต่ฉัน ก็ยัง ก้าวมา ถึงแม้ ไม่ดีมาก
แต่ก็คิด ว่ามาก-กว่า บางคน ที่เขา ยอมแพ้กลางทาง นั้น มีคนนับล้าน ที่เดิน ด้วยกัน-มา
เป็นการค้นหา ชีวิต และความใฝ่ฝัน หลายครั้ง ต้องล้มลง และตัวฉัน ก็เช่นกัน แต่คำที่ฉัน จำได้ขึ้นใจ นั่นคือ จงแปรความทุกข์ ที่ทนเก็บไว้ให้เป็นกำลัง เอาความผิดหวัง เป็นเครื่อง ทดสอบ พิสูจน์ กำลังใจ เอาความแพ้ ให้มัน ช่วยเตือนให้ ระวังไว้ และ วันนั้น ก็คง ไม่ไกล ไปกว่า จะก้าว ไปหามัน จงแปรความทุกข์ ที่ทนเก็บไว้ ให้เป็นกำลัง เอาความผิดหวัง เป็นเครื่อง ทดสอบพิสูจน์ กำลังใจ เอาความแพ้ ให้มัน ช่วยเตือน ให้ ระวังไว้ และ วันนั้น ก็คง ไม่ไกล ไปกว่าจะก้าว ไปหามัน คงมี ซักครั้ง ที่คน จะอ่อน-แอ เวลาที่แพ้ ความฝัน มันดู ห่างไกล หลงเหลือ แค่ทางหนึ่ง ที่จะช่วย เอาไว้-ได้ เพียงจำ คำนี้ เอาไว้ในใจ นั่นคือ จงแปรความทุกข์ ที่ทนเก็บไว้ให้เป็นกำลัง เอาความผิดหวัง เป็นเครื่อง ทดสอบ พิสูจน์ กำลังใจ เอาความแพ้ ให้มัน ช่วยเตือนให้ ระวังไว้และ วันนั้น ก็คง ไม่ไกล ไปกว่า จะก้าว ไปหามัน จงแปรความทุกข์ ที่ทนเก็บไว้ให้เป็นกำลัง เอาความผิดหวัง เป็นเครื่อง ทดสอบ พิสูจน์ กำลังใจ เอาความแพ้ ให้มัน ช่วยเตือนให้ ระวังไว้ และ วันนั้น ก็คง ไม่ไกล ไปกว่า จะก้าว ไปหามัน
***แพ้ชนะ ทุกข์หรือสุข มันเป็นเช่นไร คนหนึ่งคนกว่าจะเข้าใจ ต้องรู้ต้องโดนด้วยตัวเอง
ไม่มีใครสอนให้มองเห็น ต้องล้มเองรับเอง แพ้เอง รู้เอง ถึงจะค่อยๆ เข้าใจ ถ้าหากไม่ปล่อยให้เรียนรู้ในวันนี้ แล้วจะมีวันที่เข้าใจไหม ปล่อยมันให้ล้มบ้างก็ได้ ปล่อยให้มันแพ้บ้างก็ได้
ก็แค่หกล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ แพ้ก็แค่ต้องเข้าใจ ล้มบ้างก็ได้ และเธอจะแพ้บ้างก็ได้ คำว่าชนะนั้นคงไม่ยิ่งใหญ่ ถ้าคำว่าแพ้นั้น ยังไม่เข้าใจผิดหวังหรือสำเร็จอยู่ที่ข้างใน คนหนึ่งคนกว่าจะเข้าใจ ต้องรู้ต้องโดนด้วยตัวเอง ไม่มีทางลัดให้เดินเล่นต้องล้มเอง รับเอง ลุกเอง รู้เองถึงจะค่อยๆ เข้าใจ ถ้าหากไม่ปล่อยให้เรียนรู้ในวันนี้ ก็แล้วจะมีวันที่เข้าใจไหม ปล่อยมันให้ล้มบ้างก็ได้ ปล่อยให้มันแพ้บ้างก็ได้ ก็แค่หกล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ แพ้ก็แค่ต้องเข้าใจ ล้มบ้างก็ได้ และเธอจะแพ้บ้างก็ได้ คำว่าชนะนั้นคงไม่ยิ่งใหญ่ ถ้าคำว่าแพ้นั้น ยังไม่เข้าใจ

****รักประเทศไทย รักผู้ปกครองแผ่นดินอย่าสุดจิต สุดใจ สุดชีวิต

6 responses to “ในวันที่ฉัน…แพ้

  1. น้องบีพี่โจ้เองนะ ได้ยินเรื่องทั้งหมดมาจากอ้อ สู้นะลูก แล้วลืมมันซะ เราไม่มีทางรู้ได้ถ้าไม่เกิดเรื่องขึ้นว่าใครเป็นอย่างไรนะ สู้ สู้ เจริญ เจริญ นะลูก

  2. ขอบคุณมากนะคะพี่โจ้ ขอบคุณมากจิงๆ และบีก้อไม่เสียใจเลยค่ะที่เกิดเหตุการณ์นี้ เพราะมันทำให้บี “เรียนรู้ เข้าใจ สัตว์โลก” เข้าใจความแตกต่างระหว่างคำว่า “มนุษย์กับคน” และยังทำให้น้องสาวคนนี้มีรากฐานแข็งแรงไปอีกนะเนี่ย พี่โจ้ก้อเหมือนกัน ถ้ามีอะไรดีอย่าลืมเรียกน้องนะ 555+ (แต่จน เหอๆๆๆ)

  3. จายเยนเยนและก็เข้มแข็งไว้นะคร้าบ แอบส่งกำลังใจให้ แต่ไม่รู้ไปถึงป่าวเพราะอยู่ห่างกันเกือบพันกิโล หุหุ🙂

    • ขอบคุณค่ะ ตอนนี้กำลังใจกลับมาเต็มๆๆ ร้อยเลย เด๋วอาจเพิ่มขึ้นอีกได้เป็น ร้อยยี่สิบ ฟ้าหลังฝนสวยงามเสมอค่ะ แม้ตอนนี้ฝนจะตกหนัก และบ่อยก้อตาม

  4. น้องบีเป็นงายบ้าง…เพิ่งรู้เรื่่องอ่ะ แต่ช่างเถอะอะไรที่ผ่านไปแล้วก็ผ่านไปแล้วกัน ทุกคนแหละต้องมีข้อผิดพลาด แต่ผิดแล้วรู้ตัวและแก้ไขไหมนั่นแหละคือสิ่งที่สำคัญที่สุดนะ ดีใจด้วยที่น้องเติบโตอีกขั้นเพราะคนเราต้องเจออะไรอีกมากมายทั้งร้ายและดีนะ เอาน่า!!! ฟ้าหลังฝนย่อมสวยงามเสมอจ๊ะ สู้ สู้… ทุกอย่างคือบทเรียนนะ…. คิดถึงจ๊ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s